12-10-09

Kot: niet superveel beter, kotgenoten: super!

Het waren een paar zware dagen...

Zoals ik in mijn vorige post zei, heeft Pruts dus een vriendje. Allemaal goed en wel en schattig en zo, maar Pruts zélf is niét meer zo schattig de laatste tijd.

Zondagnamiddag waren we nog maar net thuis na een eetfestijn van mijn vader zijn koor, toen ze al direct weg wou, "naar 't stad". Met wie of waarom wou ze niet zeggen... Mijn moeder vroeg niet verder, en ik dus ook maar niet.

Toen Schaap en ik een uurtje later naar het station gingen, wie zagen we daar...? Pruts en haar vriendje. Het enige wat ze zei: "Niet aan mama zeggen hoor!". Ik wist niet goed hoe te reageren, en we moesten een trein halen, dus ik ben doorgelopen.

Nu was het wel zo dat mijn moeder ziek was, zich had geforceerd om naar dat eetfestijn te gaan, en nu helemaal alleen thuis zat - mijn vader was blijven helpen, Spook was naar een vriendin, en Schaap en ik moesten dus naar Leuven. En dan merk je dat Pruts, die al maar twee dagen in de week thuis is, en de overige vijf dagen op internaat zit, bij haar vriendje, liegt en haar moeder in de steek laat om achter de rug bij haar vriendje te zijn. Ze had niet eens gevráágd of hij mocht langskomen, zelfs niet eens moeite gedaan om hem "toegelaten" te zien. Ook is het zo dat ze de laatste tijd al vaak gelogen en zelfs gestolen heeft, en - zelfs op haar nieuwe school - nog altijd geen moeite doet voor haar huiswerk, of zelfs maar om haar haar te wassen.

Dus stond ik voor een dilemma: doe ik alsof ik niets gezien heb en toon ik zo dat ik het goedkeur dat ze zo liegt, of bel ik mijn moeder?

Ik heb voor de laatste optie gekozen, maar belandde op de voicemail. Daarna: niets meer van gehoord, tot 's avonds, wanneer ik een kwade sms van Spook krijg (die er eigenlijk niets mee te maken heeft), dat het door mij boel is thuis.

Deze morgen, aan het begin van een drukke dag waar ik ferm tegenop zag, had ik gehoopt om op zijn minst een mailtje te krijgen van mijn moeder, of toch een of ander teken van leven. Niets dus... Ik dus ongerust, omdat iedereen kwaad was op mij, en ik niet eens een klein beetje dankbaarheid of respect krijg van mijn moeder, het was heel moeilijk voor mij om mijn zus te "verraden". Ik ben normaal zo niet, ik klik nooit, maar ik had al iets té veel gezwegen... Maar toch: het kan nu wel zijn dat mijn zussen mij nooit meer iets durven toevertrouwen... En dan nog krijg ik niets te horen, word ik compleet buitengesloten.

Deze middag, tijdens het eten kreeg ik een kwade sms van Spook: "Danku om mij te verklikken, door u mag ik niet meer buiten". Wat wel haar verdiende loon is, maar toch... Dat eten was trouwens ons eerste koteten. Ik moest bijna direct na het eten weg naar de les. Maar toen ik boven in de gang stond, hoorde ik iets breken, en hoorde ik de jongens zeggen: "Tis dat met Teigetje op"... En wie heeft er als enige Winnie de Poeh-kopjes? Juist ja... Ik dus naar beneden gelopen, en inderdaad, een van mijn lievelingskopjes was gebroken... Ik probeerde het niet te hard te laten blijken dat ik verdrietig was - verdrietig, niet kwaad, zulke dingen gebeuren nu eenmaal, en ging terug door naar de les, waar ik mij wel héél down voelde na al die zaken... En zo kwam ik op het plan om na de les naar de Colruyt te gaan en te kijken of ze dezelfde kopjes nog hadden - ik had er nog eentje, maar toch. Ik deed dat dus effectief: toen ik die kopjes vond, was ik zo gelukkig dat ik midden in de Colruyt begon te wenen - en dan te zeggen dat ik door die antidepressiva zelfs bij mijn fietsperikelen vorige week niet kon wenen. Ik dus die twee kopjes gekocht, plus twee andere - minder mooie, omdat het toch niet zo slim was van enkel mijn lievelingskopjes te gebruiken :p. Het is waarschijnlijk kinderachtig, maar ik ben heel erg gehecht aan mijn kopjes en glazen. Ik heb geen posters of foto's op mijn kamer (niet of nog niet), en het zijn dan die kleine dingen, knuffels, leuk servies, boeken... die ervoor zorgen dat ik mij thuis voel.

 

Wat bleek toen ik terug in de keuken kwam? Daar stond een pakje op tafel, met een boodschap bij: "Cadeau is voor L.". Wat bleek: de kotgenoot in kwestie (ik wist niet eens wie, ze bleven elkaar beschuldigen) had mij een nieuw kopje gekocht, en was speciaal daarvoor naar de andere kant van Leuven gereden... Waardoor ik opnieuw begon te wenen :p. Ik vind het echt superlief, maar nu voel ik mij ook weer schuldig, dat ik nieuwe kopjes ben gaan kopen... Morgen koop ik wel wat koekjes voor in de keuken :p.

Bij deze is het hem dus ook vergeven van het lawaai van twee weken geleden ;-). En het is dus ook gebleken dat dat meisje dat toen - op een wel hééééél erg ongelegen moment :p - kwam binnenvallen, zich totaal nergens meer van bewust was, want ze heeft alleszins niet doorverteld wat ze gezien heeft :p.

 

Wat die thuissituatie nog betreft: Schaap is nog bij mij thuis geweest, zijn auto stond daar nog. Ik had hem gevraagd om eens te polsen naar de situatie daar... Wat bleek? Mijn vader wist van niets! Tot zo ver dus het "wij vertellen elkaar alles"... En het was dus niet dat ze nog geen tijd gehad hadden, maar mijn moeder had het bewust verzwegen... Conclusie: Pruts is kwaad op mij, Spook is kwaad op mij, mijn ouders zijn (misschien) kwaad op elkaar en op mij... Soms kan je toch nooit goed doen.

 

Alleszins is het nog maar eens gebleken dat Schaap echt fantastisch is... Hij heeft mij superhard gesteund, zelfs in mijn irrationeel verdriet om een kopje, hij heeft mij veel knuffels gegeven en lieve sms'jes gestuurd, en het is ook gebleken dat we eigenlijk goed overeenkomen in "opvoeding" en zo... Kleine zussen zijn wel anders dan onze eigen kinderen, maar toch, het doet deugd. En eigenlijk is het nog wel leuk soms dat we een ander ritme hebben: hij kan mij opbeuren als ik een ochtendhumeur heb (al viel het redelijk mee vandaag), ik kan hem opbeuren als hij een avondhumeur heeft...

Kortom: ik wil geen drie jaar meer wachten om mevrouw Schaap te worden en allemaal kleine lammetjes te krijgen... ;-)

 

Héééél lange post met weinig inhoud, sorry :p. Slaapwel!

22:41 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ruzie, familie, kot, pruts, kotgenoten, kopjes, schaap, spook |  Facebook |

14-08-09

De soap van Spook

En jawel, dames en heren, het is weer gedaan met haar laatste verovering. Ik denk dat ze het ongeveer 6 weken heeft volgehouden...

De eerste reden was: we zagen elkaar te weinig, en hij wou het ook uitmaken. Maar nu komt de echte reden uit: ze is verliefd op iemand anders, ze zijn een koppel intussen, sinds de dag dat ze het uitgemaakt heeft met haar vorig lief... Hij is 18, volgt elektriciteit en gaat naar zijn zevende jaar, woont in de buurt van Gent, rijdt met de auto, en heeft zo een typische Engelse naam...

Ze zei: "ik moet morgen eens met pa en ma praten". Ik hoop dat ik niet in de buurt ben...

Mijn vader is bijzonder conservatief, van het type "trouw-met-uw-eerste-lief-en-wacht-met-seks-tot-na-het-huwelijk". Hij kon het niet verdragen dat Alfa en ik daar niet aan voldeden (hoewel Alfa samenwoont met zijn eerste lief, en ik ga trouwen met mijn eerste échte lief, als je die ene grote miskleun niet meerekent). Als hij te horen krijgt dat Spook wéér een nieuw lief heeft, de vierde in vijf maanden (dat is al meer vriendjes dan ik in 21 jaar gehad heb), gaat hij er écht niet kunnen mee lachen. Hij noemt haar nu al een hoer achter haar rug... Al dumpt ze haar vriendjes zodanig snel dat ze gewoon geen tijd heeft om er seks mee te hebben :p.

Haar huidige verovering zal ook niet lang meegaan, dat kan ik zo voorspellen. Mijn ouders wilden al niet dat haar vorig lief hier thuis kwam, ze wilden niet nóg een jongen moeten toelaten in hun huis. De huidige gast woont een pak verder, ze zal met de trein naar ginder moeten, en dus nog vaker weg zijn van huis. Pak dan nog de verschillende achtergrond, het leeftijdsverschil...

Ik heb het nog gedaan van, toen ze het uitmaakte met een lief, te vragen of ze nog geen ander had, als sarcastische opmerking omdat ze wel héél snel wisselt. Had ik dat dit keer gedaan, dan was het écht wel de nagel op de kop geweest...

 

Het is toch wel verbazingwekkend dat ik erin geslaagd ben om kalm te blijven. Ik heb braaf geluisterd, ben vriendelijk geweest, heb haar raad gegeven, ondanks dat ik mij de afgelopen week enorm geërgerd heb aan haar. Lang leve antidepressiva!

 

By the way: als Spook nog eens voorstelt om te wedden dat ze minstens een jaar gaat samenblijven met haar lief, moet ik dat zéker aannemen :p. Het is nog geen maand geleden dat ze dat zei... :p

 

Ik ga nog een beetje studeren. Kwestie van een niet al te groot schuldgevoel over te houden aan vandaag... Ik heb vorige nacht maar een uur of vier kunnen slapen, dat is niet zo bevorderlijk voor de helderheid van je hersenen.

01:36 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: spook |  Facebook |

20-07-09

Vakantie

Het is hier de laatste tijd een beetje stiller... Reden 1: mijn zussen bezetten de computer constant, en als ik Pruts er af jaag, weet ze niets te doen buiten bij mij komen zitten. Meestal plakt ze dus tegen mij als ik mijn mailtjes lees, of de statussen op Facebook lees... Daar zitten geen geheimen in, maar deze blog moet ze toch niet leren kennen. Reden 2: ik slaap nog altijd slecht, loop de ganse dag vies, heb nergens zin in, en door die vermoeidheid en lusteloosheid lukt studeren ook niet, waardoor ik mij opjaag, en nog minder kan slapen (naast dan de buikpijn en de muggen die mij deze nacht wakker hielden). Gisteren was mijn voornemen om vandaag echt serieus in gang te schieten, maar na alweer een nacht met amper drie uur slaap, zie ik dat toch zo hard niet zitten... Daarnaast ben ik alleen thuis voor een week (Schaap niet meegerekend), en moet ik dus ook nog mijn hoofd breken over boodschappen doen, katten eten geven, koken, vaatwas vullen en legen, enzovoort.

Nochtans heb ik wel veel te zeggen na een week. De psychiater van Pruts heeft de diagnose ASS (autismespectrumstoornis) bevestigd, het is dus officieel dat Pruts autistisch is. Ze was daarvoor door al haar andere stoornissen al ingeschreven in het buitengewoon onderwijs voor volgend jaar, maar toch. Pruts en Spook zijn gisterenavond ook samen op kamp vertrokken, wat voor een hoop stress zorgde bij mijn vader, want Spook haar ex-lief was ook ingeschreven (van toen ze nog een koppel waren). Gelukkig bleek op het laatste moment dat hij afgebeld had - behoorlijk kinderachtig, vind ik, maar mijn vader is beginnen wenen van opluchting - zo overdramatisch, precies een vrouw :p. Hij had schrik voor scènes aan het vertrek (de moeder van dat ex-lief is nogal een erg mens), en dat Spook zou ruzie maken tijdens het kamp, en dat ze haar zouden moeten gaan halen... Allemaal ferm overdreven, maar toch.

Gisteren zijn we met gans het gezin gaan eten, voor mijn ouders hun huwelijksverjaardag en ook een beetje om onze verloving te vieren. Het eten was lekker en zo, maar ik was zodanig suf en slap dat ik eigenlijk alleen maar naar huis wou en in mijn bed wou kruipen. Wat ik dan ook gedaan heb van zodra we thuis waren...

Ik hoop dat die slapeloosheid en die sufheid snel overgaan, dat ik tenminste niet meer als een zombie moet rondlopen... Er wachten nog tien boekverslagjes of zo, en een paar meter cursussen...

10:57 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: schaap, slapeloosheid, spook, verloving, pruts |  Facebook |

24-06-09

Olé!

Net het goede nieuws gehad van Pruts, dat het uit is met Spook haar pedofiel, al "heel lang" (lees: sinds vorige donderdag). Maar geen zorgen, ze heeft al een ander hoor. Hij is een jaar jonger dan Pruts, met andere woorden: 2 tot 2.5 jaar jonger dan Spook, wat neerkomt op ongeveer 14 jaar. Pedofiel zijn is blijkbaar besmettelijk...

Verder ben ik ziek aan het worden, tis te zeggen, ik loop al de ganse dag te hoesten, en ik moet mij ferm forceren om te spreken, laat staan zingen :p. Wat nu niet echt levensnoodzakelijk is, maar tis afgrijselijk om mezelf te horen :p.

Het examen van morgen wordt een complete ramp, alles boven de nul zal al fantastisch goed zijn. Ik ben hersenen aan het proberen te tekenen, maar ze trekken op niets (toen ik tegen Pruts zei aan de telefoon dat mijn hersenen op niets trekken, was haar voorspelbare antwoord: "Dat wist ik al lang").

 

Ik heb verder Pruts wijsgemaakt dat mijn examen van morgen heel erg moeilijk was, omdat mijn boek in het Engels is. En het gaat over de hersenen, en die zijn nu eenmaal anders in Engeland dan in België. In Engeland zit alles namelijk compleet omgekeerd, daardoor dat ze aan de andere kant van de weg rijden.

Zalig als ze zo'n dingen gelooft...

19:10 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: examen, hersenen, spook, pedofiel, pruts |  Facebook |

25-05-09

Naar huis...

En nee, ik heb er geen zin in.

Weer ganse dagen tussen de ruzie.

Weer ganse dagen de pesterijen van mijn vader moeten aanhoren.

Weer ganse dagen kant-en-klaarmaaltijden moeten eten, alsof ik op kot ben, omdat mijn moeder geen tijd heeft om gezond te koken, en dat blijkbaar ook niet belangrijk vindt voor haar kinderen.

Weer ganse dagen Spook moeten zien, waarvan ik weet dat ik mij niet ga kunnen inhouden, en constant commentaar ga moeten geven op haar pedofiel vriendje.

Ganse dagen Pruts zien zie ik nog zitten, dat is zowat de enige reden waarom ik naar huis ga (Pruts en de katten). Maar ganse dagen naar mijn ouders hun gezaag over Pruts luisteren, nee danku.

Weer geen fruit in huis hebben, of het is fruit van twee weken oud, vol rotte plekken, waardoor mijn ouders geen vers fruit willen kopen, en ik gestraft word voor het ongezond gedrag van de rest van het gedrag. 

Weer tot twee uur 's nachts de was staan doen en uithangen, omdat ik nu eenmaal maar één (goeie) beha heb, en die dus 's avonds moet gewassen worden en 's morgens draagklaar moet zijn, waardoor ik mij de ganse nacht lig op te jagen omdat mijn moeder alweer geen tijd heeft voor mij.

Mij meer ganse dagen liggen opjagen om alle ándere dingen waarvoor mijn moeder geen tijd heeft, zoals met mij naar de Ikea gaan ("er is er nu een in Gent, je moet maar met de tram gaan"), mij eens naar Leuven brengen of gewoon komen bezoeken, als ik er weer drie weken aan een stuk zal zitten ("mijn ouders deden dat ook nooit" - ze is wel al twee jaar niet meer op mijn kot geweest, en dat terwijl ik (verwende) kotgenoten heb wiens ouders verschillende keren per week naar hun kot komen - halen, brengen, kot kuisen, eten leveren...). Mij dan ook weer zitten ergeren omdat mijn moeder weer maar eens boeken meeheeft van de bib die ik zelf heb staan, wat ze niet weet, omdat ze nooit tijd heeft om te kijken welke boeken ik heb, of omdat ze gewoon niet geïnteresséérd is in mij.

Mij weer zitten opjagen omdat ze zich niets van mij aantrekken, behalve om stomme dingen, zoals "Ge moet het dopje op uw stylo steken", of "zit gij nu weer op de computer?"

Mij weer zitten opjagen omdat ze denken dat, omdat ik thuis ben, ze zomaar kunnen rekenen op mijn babysitdiensten... En dat terwijl op Pruts letten (evenals volgens hen over Pruts zagen) een fulltime job is, en dat zij niet eens de moeite kunnen doen om te zeggen hoe laat ze moet gaan slapen, wat ze mag eten of drinken, hoe laat ze zullen thuis zijn... Vorige zomer, toen ik was aan het blokken voor mijn tweede zit, was het resultaat van een van die babysitacties dat Pruts achter mijn rug via Alfa een mp3-speler gekocht had via internet, van ver boven haar budget, waardoor uiteindelijk zowel Alfa als ik in de problemen kwamen.

Niet kunnen genieten van het mooie boeket bloemen dat ik van Schaap gekregen heb... Moest ik een manier vinden om het mee te nemen naar huis, dan zou ik het doen. Maar nu staat er hier zo'n mooi boeket, en moet ik het laten verwelken...

 

Seffens moet ik naar de psychologe, ik weet weer wat te zeggen...

 

10:47 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: familie, thuis, spook, alfa, pruts, schaap |  Facebook |

18-05-09

Verdomme verdomme verdomme verdomme

Ik dacht: laat ik maar eens heel gezellig mijn zusje bellen - lees: mijn zusje een berichtje sturen dat ze moet bellen op kosten van mijn ouders.

Ik dacht: nu ze van haar overirritant en overopdringerig lief af is, kunnen we misschien terug "zusjes" worden.

Ik dacht: aangezien ze haar lief gedumpt heeft, heeft ze door wat ze wél wil in een relatie: liefde en genegenheid, en niet een lief dat bazig doet en zich bemoeit met vanalles en nog wat.

 

Maar nee, mijn zus die tot verstand komt, dat zou een beetje té goed zijn. Voor een pubermeisje van net 16, nee, dat gaat niet. Daar moet eerst nog een portie drama, rebellie en ongelooflijke dwaasheid aan vooraf gaan.

 

En zo is het ook.

 

Spook: "Het was boel thuis".

Ik: denk: normaal, tis áltijd boel thuis.

Zij: "Ik heb een nieuwe vriend sinds gisteren"

Ik: tja, tis een beetje rap, na twee weken een ander lief, maar we zijn dat gewoon van haar, ze is rap, ze ziet er goed uit, ze is impulsief...

Zij: "Er is één klein probleem..."

Ik: Wat zou dat nu toch zijn? Hij woont te ver?

Zij: "... Hij is 24".

 

Baf.

 

Ik weet dat mijn zus niet van de intelligentste is, of van de rapste, ik weet dat ze veel aantrek heeft bij de jongens - vooral bij de domme -, maar dit?

Zij is 16, hij is 24. Iederéén weet dat dat verkeerd moet aflopen. Iedereen weet dat ze geen toekomst hebben. Iedereen weet dat die gast heel wat andere plannen heeft dan zij.

En dat heb ik haar dan ook gezegd. Dat, en het feit dat Hippie haar lief ook een 8-tal jaar ouder is (al is zij 22 en geen 16), en dat zij een wel heel perverse relatie hebben (ik heb het blijkbaar nog niet gezegd, maar elke keer Hippie haar lief er is, verschijnen er genitaliën in ons kleurboek van Bambi dat boven op het toilet ligt, en dit keer zit er een mes in het kruis van een voetballer die - postergewijs - uithangt in onze keuken). Dat, en het feit dat ons nichtje van 16 tot een maand geleden een relatie had met een gast van 27, dat het dan uitgeraakt is, en dat die gast haar is blijven stalken, zo erg dat ze niet meer buiten durft. Dat, en het feit dat 24 zelfs ouder is dan Schaap, en dat zelfs ík een gast van 24 te oud zou vinden (is maar half waar, maar bon).

 

Spook haar reactie: "Ja maar, 11 jaar is geen 8 jaar". En verder: "Ik moet van u geen preek".

Dus heb ik gezegd: "Als gij niets zegt, hang ik op".

Zij: "Ok, slaapwel".

 

 

Ik snap het niet. Ik snap het écht écht écht écht niet.

 

Wij zijn altijd heel streng opgevoed geweest, we mochten echt niets. Hoe komt het dan dat ik zo'n "marginale" zus heb? Waar is het misgegaan? Waarom ziet ze dat niet in? Het is normaal dat ze niet naar pa en ma luistert, maar als zelfs wat ik zeg al geen effect meer heeft...

En nu voor die ene keer dat ik nachtelijk advies nodig heb, is Alfa niet on line. Twee weken geleden hebben we nog om één uur 's nachts zitten chatten, nu is hij er niet... Schaap slaapt, en mijn kotgenoten wil ik ook niet storen.

 

Eén voordeel: door heel dat gedoe met Hippie had ik al een kalmeerpil gepakt, en tis duidelijk dat ze werkt. Ik kan er mij niet eens héél erg in opjagen.

 

 

 

 

En ik ben het zo beu. Het is alsof er constant iemand met een hamer naast mij loopt. Gaat het even goed? Baf, nog een klopje. Gaat het weer even beter? Boem, nog een klop. Want het kan toch niet dat ze studeert he. Laten we maar nog het een en ander laten misgaan, zodat ze zich slecht voelt. Is het geen zus met ongelooflijk stomme ideeën, laat het dan een marginale vent zijn die haar vastpakt aan een winkel. Is het dat niet, laat dan maar het lief van een kotgenote op bezoek komen, die zodanig luid is dat ze heel de nacht niet slaapt, en de komende nachten ook niet, uit angst dat ze wéér hetzelfde moet horen. Stel je voor, ze zou anders kunnen studeren, dat gaat toch niet.

 

Ik kan het niet meer aan...

 

23:43 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: hippie, spook, ongelooflijk domme zussen |  Facebook |

01-05-09

Knal

Daarnet: in de Facebookstatus van het lief van Spook: "Heeft een gebroken hart :'(".

 

 

Daarbij is bewezen dat Facebook slecht is voor de gezondheid...

 

Ik weet niet wat ik het ergste vind... Dat Spook het mij niet zelf gezegd heeft, en dat ik er zo achter moest komen, of dat het uit is tussen die twee... Het is een feit dat ik die gast niet graag had, en dat ik Spook nog te jong vind voor zo een "serieuze" relatie - ze waren een jaar samen, terwijl ze nog maar net zestien is -, maar toch, je wenst dat niemand toe.

Ik heb Spook gebeld, ze was er gelijk nog redelijk goed aan toe. Ze heeft het zelf uitgemaakt, omdat ze vond dat haar lief deed alsof ze 15 jaar getrouwd zijn, terwijl ze nog maar 16 is. Ze heeft behoefte aan een leuke, vrije relatie, niet aan een soort huwelijk. Dus ze geraakt er wel door...

Maar toch. Een paar maand geleden is het thuis ferm ruzie geweest, tussen Spook en haar lief, mijn ouders en zijn moeder. Spook wou aan de pil, omdat ze "er klaar voor waren", en achteraf bleek - door de overdreven nieuwsgierigheid van Spook haar schoonmoeder - dat het eigenlijk al "te laat" was. Ik had haar nog zo gewaarschuwd, maar nee, ze gingen altijd samen blijven. En nu, een paar maand later is het gedaan...

 

Ik blijf dan in Leuven om beter te studeren, en al wat ik kan denken is: was ik maar thuis geweest... Ik voel mij schuldig...

21:44 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: spook |  Facebook |