12-10-09

Kot: niet superveel beter, kotgenoten: super!

Het waren een paar zware dagen...

Zoals ik in mijn vorige post zei, heeft Pruts dus een vriendje. Allemaal goed en wel en schattig en zo, maar Pruts zélf is niét meer zo schattig de laatste tijd.

Zondagnamiddag waren we nog maar net thuis na een eetfestijn van mijn vader zijn koor, toen ze al direct weg wou, "naar 't stad". Met wie of waarom wou ze niet zeggen... Mijn moeder vroeg niet verder, en ik dus ook maar niet.

Toen Schaap en ik een uurtje later naar het station gingen, wie zagen we daar...? Pruts en haar vriendje. Het enige wat ze zei: "Niet aan mama zeggen hoor!". Ik wist niet goed hoe te reageren, en we moesten een trein halen, dus ik ben doorgelopen.

Nu was het wel zo dat mijn moeder ziek was, zich had geforceerd om naar dat eetfestijn te gaan, en nu helemaal alleen thuis zat - mijn vader was blijven helpen, Spook was naar een vriendin, en Schaap en ik moesten dus naar Leuven. En dan merk je dat Pruts, die al maar twee dagen in de week thuis is, en de overige vijf dagen op internaat zit, bij haar vriendje, liegt en haar moeder in de steek laat om achter de rug bij haar vriendje te zijn. Ze had niet eens gevráágd of hij mocht langskomen, zelfs niet eens moeite gedaan om hem "toegelaten" te zien. Ook is het zo dat ze de laatste tijd al vaak gelogen en zelfs gestolen heeft, en - zelfs op haar nieuwe school - nog altijd geen moeite doet voor haar huiswerk, of zelfs maar om haar haar te wassen.

Dus stond ik voor een dilemma: doe ik alsof ik niets gezien heb en toon ik zo dat ik het goedkeur dat ze zo liegt, of bel ik mijn moeder?

Ik heb voor de laatste optie gekozen, maar belandde op de voicemail. Daarna: niets meer van gehoord, tot 's avonds, wanneer ik een kwade sms van Spook krijg (die er eigenlijk niets mee te maken heeft), dat het door mij boel is thuis.

Deze morgen, aan het begin van een drukke dag waar ik ferm tegenop zag, had ik gehoopt om op zijn minst een mailtje te krijgen van mijn moeder, of toch een of ander teken van leven. Niets dus... Ik dus ongerust, omdat iedereen kwaad was op mij, en ik niet eens een klein beetje dankbaarheid of respect krijg van mijn moeder, het was heel moeilijk voor mij om mijn zus te "verraden". Ik ben normaal zo niet, ik klik nooit, maar ik had al iets té veel gezwegen... Maar toch: het kan nu wel zijn dat mijn zussen mij nooit meer iets durven toevertrouwen... En dan nog krijg ik niets te horen, word ik compleet buitengesloten.

Deze middag, tijdens het eten kreeg ik een kwade sms van Spook: "Danku om mij te verklikken, door u mag ik niet meer buiten". Wat wel haar verdiende loon is, maar toch... Dat eten was trouwens ons eerste koteten. Ik moest bijna direct na het eten weg naar de les. Maar toen ik boven in de gang stond, hoorde ik iets breken, en hoorde ik de jongens zeggen: "Tis dat met Teigetje op"... En wie heeft er als enige Winnie de Poeh-kopjes? Juist ja... Ik dus naar beneden gelopen, en inderdaad, een van mijn lievelingskopjes was gebroken... Ik probeerde het niet te hard te laten blijken dat ik verdrietig was - verdrietig, niet kwaad, zulke dingen gebeuren nu eenmaal, en ging terug door naar de les, waar ik mij wel héél down voelde na al die zaken... En zo kwam ik op het plan om na de les naar de Colruyt te gaan en te kijken of ze dezelfde kopjes nog hadden - ik had er nog eentje, maar toch. Ik deed dat dus effectief: toen ik die kopjes vond, was ik zo gelukkig dat ik midden in de Colruyt begon te wenen - en dan te zeggen dat ik door die antidepressiva zelfs bij mijn fietsperikelen vorige week niet kon wenen. Ik dus die twee kopjes gekocht, plus twee andere - minder mooie, omdat het toch niet zo slim was van enkel mijn lievelingskopjes te gebruiken :p. Het is waarschijnlijk kinderachtig, maar ik ben heel erg gehecht aan mijn kopjes en glazen. Ik heb geen posters of foto's op mijn kamer (niet of nog niet), en het zijn dan die kleine dingen, knuffels, leuk servies, boeken... die ervoor zorgen dat ik mij thuis voel.

 

Wat bleek toen ik terug in de keuken kwam? Daar stond een pakje op tafel, met een boodschap bij: "Cadeau is voor L.". Wat bleek: de kotgenoot in kwestie (ik wist niet eens wie, ze bleven elkaar beschuldigen) had mij een nieuw kopje gekocht, en was speciaal daarvoor naar de andere kant van Leuven gereden... Waardoor ik opnieuw begon te wenen :p. Ik vind het echt superlief, maar nu voel ik mij ook weer schuldig, dat ik nieuwe kopjes ben gaan kopen... Morgen koop ik wel wat koekjes voor in de keuken :p.

Bij deze is het hem dus ook vergeven van het lawaai van twee weken geleden ;-). En het is dus ook gebleken dat dat meisje dat toen - op een wel hééééél erg ongelegen moment :p - kwam binnenvallen, zich totaal nergens meer van bewust was, want ze heeft alleszins niet doorverteld wat ze gezien heeft :p.

 

Wat die thuissituatie nog betreft: Schaap is nog bij mij thuis geweest, zijn auto stond daar nog. Ik had hem gevraagd om eens te polsen naar de situatie daar... Wat bleek? Mijn vader wist van niets! Tot zo ver dus het "wij vertellen elkaar alles"... En het was dus niet dat ze nog geen tijd gehad hadden, maar mijn moeder had het bewust verzwegen... Conclusie: Pruts is kwaad op mij, Spook is kwaad op mij, mijn ouders zijn (misschien) kwaad op elkaar en op mij... Soms kan je toch nooit goed doen.

 

Alleszins is het nog maar eens gebleken dat Schaap echt fantastisch is... Hij heeft mij superhard gesteund, zelfs in mijn irrationeel verdriet om een kopje, hij heeft mij veel knuffels gegeven en lieve sms'jes gestuurd, en het is ook gebleken dat we eigenlijk goed overeenkomen in "opvoeding" en zo... Kleine zussen zijn wel anders dan onze eigen kinderen, maar toch, het doet deugd. En eigenlijk is het nog wel leuk soms dat we een ander ritme hebben: hij kan mij opbeuren als ik een ochtendhumeur heb (al viel het redelijk mee vandaag), ik kan hem opbeuren als hij een avondhumeur heeft...

Kortom: ik wil geen drie jaar meer wachten om mevrouw Schaap te worden en allemaal kleine lammetjes te krijgen... ;-)

 

Héééél lange post met weinig inhoud, sorry :p. Slaapwel!

22:41 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ruzie, familie, kot, pruts, kotgenoten, kopjes, schaap, spook |  Facebook |

18-08-09

Ruzie

's Voormiddags, onderweg naar het station: vader en moeder maken ruzie. Vader heeft er een probleem mee dat mijn moeder mij mee wil gaan uitwuiven aan het station, dat ze altijd alles beslist, dat de kinderen (wij dus) altijd alles mogen. Moeder zegt dat het niet waar is, dat ze mij wil uitwuiven omdat dat goed is voor mij. Vader jaagt zich op, rijdt rapper dan hij zou moeten rijden. Ik denk: het is maar best dat ik vanaf nu op kot ga studeren.

's Avonds, kot: Hippie merkt dat de kotmadam de diepvries heeft uitgeleegd en uitgekuist, belt kwaad naar haar, en begint daarna kweetnieoe lang te roepen en met haar voeten te stampen. Even later staat de kotmadam hier voor de deur, en roepen zij en Hippie tegen elkaar. Ik denk: de sfeer op kot is ook niet ideaal...

Wat moet je op de duur nog doen?


P.S. De kotmadam was aan mij komen vragen of er nog dingen van mij in de diepvries zaten, omdat ze die ging leegmaken. Ons contract loopt officieel ook maar tot 15 augustus, en we betalen nu dus niet - ik ga mogen bijbetalen, maar Hippie logeert hier gratis omdat ze nog een jaar blijft. Vorig jaar was ik ook kwaad toen ze mijn moussaka wegsmeet, maar dat was begin juli, toen ons contract wél nog liep. Daarbij, de kotmadam liep al niet hoog op met Hippie, zeker niet sinds ik geklaagd heb over het nachtlawaai...

19:53 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ruzie, familie, studeren, kot, hippie, kotmadam |  Facebook |

14-06-09

Examenperikelen

Ik heb twee examenrituelen: ten eerste doe ik voor elk examen hetzelfde parfum (Amor amor) op, ten tweede kan ik niet vertrekken voor ik New York, New York van Frank Sinatra helemaal gehoord heb.

Gisteren liep het precies toch een beetje mis. Eerst kreeg ik niets uit mijn parfum, vreemd genoeg, de knop blokkeerde precies. Daarna bleek dat mijn cd, die ik op voorhand al opgelegd had, voorbij New York, New York was vooraleer ik het besefte. Ik heb het dan maar nog eens opgelegd, tot aan de helft (want dan moesten we voort), en heb ondertussen met Schaap gedanst, hopelijk telt dat dubbel.

Of hoe je voor een examen panikeert om stomme dingen...

Een andere reden tot bezorgdheid is als je je prof niet herkent. Schaap, die mee was geweest naar de laatste les, zei mij, toen die prof passeerde, om te lachen: "Ik ken die mens precies". Waarop ik doodserieus vroeg: "Ah ja? Van waar ken je die?". In my defense: we hadden dat vak gekregen van vier proffen, allemaal maar voor drie lessen. En ik zat met mijn hoofd in mijn cursus, en Schaap heeft maar van één prof lesgehad op gans het jaar :p. Maar toch, het stelt je niet echt gerust... By the way, ik weet nog altijd niet hoe hij heet ook :p.

 

Of de paniek al dan niet terecht was, daar spreek ik mij niet over uit. Examen gedaan, ik wil er niet meer aan (moeten) denken.

Verder was dit weekend net iets leuker dan andere dagen: Schaap is langsgeweest, waardoor ik mijn nieuwe kleren kon aandoen (goedgekeurd, vooral het knalrode topje), en waardoor we gewoon konden samenzijn. Niet altijd even gemakkelijk, ik was compleet kapot na het examen van gisteren, en mijn humeur was er soms dan ook naar. Het is ook niet echt gemakkelijk om altijd alleen te zijn, elkaar zo weinig te zien, en dan terug te moeten "wennen" aan elkaars aanwezigheid. Schaap had zijn nieuwe dvd-box van Heroes 2 mee, dat was wel leuk - vooral leuk hoe we alletwee zo dol zijn op die serie, het is leuk van zoiets te kunnen delen. De reeks ligt hier nu voor volgend weekend, ik heb beloofd van niet verder te kijken... ;-)

Een halfuurtje na het vertrek van Schaap was mijn vader hier, al iets minder leuk. Ik had voorgesteld om op restaurant iets te gaan eten, dan spaar ik in zekere zin tijd, en ik had erop gehoopt dat ofwel Schaap zou meegaan, ofwel Pruts, maar Schaap was al naar huis (hoewel hij achteraf bekeken had mogen meerijden met mijn vader, maar ja, als die een uur later dan afgesproken toekomt...), en Pruts mocht niet komen omdat ze morgen examens heeft. Daarmee moest ik alleen op restaurant met mijn vader, en dat is, tja, raar. We zijn alletwee geen grote babbelaars, dus vielen er vooral veel ongemakkelijke stiltes. Hij had ook een mand mee van mijn moeder... Wat alleen maar bevestigde dat ze mij echt niet kent. Koeken die vier maand over tijd zijn, kleren die ik al járen niet meer gedragen heb... Ik weet dat ik moet dankbaar zijn, maar komaan, ze zou toch wel moeten weten dat ik op mijn 21.5ste geen lichtroze t-shirt met Nijntje op meer ga aandoen... Dus het gevoel is een beetje dubbel. Ik heb die kleren maar direct terug meegegeven met mijn vader...

Op zo'n moment, als je er nog maar eens aan herinnerd wordt dat je moeder al twee jaar niet meer op je kot is geweest, niet weet welke kleren je aandoet, niet let op wat ze je meegeeft om te eten, terwijl de moeder van je kotgenote hier al voor de tweede keer in vijf dagen staat, met massa's eten en kleren en dergelijke, de moeder die ook vaak haar kot komt kuisen... Dan weet je wel wat je mist. En alweer: mijn moeder kon niet komen omdat ze voor Pruts moest zorgen. Ik snap dat Pruts een grote zorg is, maar ik wil ook wel eens eventjes meetellen...

 

21:10 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: examens, familie, schaap |  Facebook |

25-05-09

Naar huis...

En nee, ik heb er geen zin in.

Weer ganse dagen tussen de ruzie.

Weer ganse dagen de pesterijen van mijn vader moeten aanhoren.

Weer ganse dagen kant-en-klaarmaaltijden moeten eten, alsof ik op kot ben, omdat mijn moeder geen tijd heeft om gezond te koken, en dat blijkbaar ook niet belangrijk vindt voor haar kinderen.

Weer ganse dagen Spook moeten zien, waarvan ik weet dat ik mij niet ga kunnen inhouden, en constant commentaar ga moeten geven op haar pedofiel vriendje.

Ganse dagen Pruts zien zie ik nog zitten, dat is zowat de enige reden waarom ik naar huis ga (Pruts en de katten). Maar ganse dagen naar mijn ouders hun gezaag over Pruts luisteren, nee danku.

Weer geen fruit in huis hebben, of het is fruit van twee weken oud, vol rotte plekken, waardoor mijn ouders geen vers fruit willen kopen, en ik gestraft word voor het ongezond gedrag van de rest van het gedrag. 

Weer tot twee uur 's nachts de was staan doen en uithangen, omdat ik nu eenmaal maar één (goeie) beha heb, en die dus 's avonds moet gewassen worden en 's morgens draagklaar moet zijn, waardoor ik mij de ganse nacht lig op te jagen omdat mijn moeder alweer geen tijd heeft voor mij.

Mij meer ganse dagen liggen opjagen om alle ándere dingen waarvoor mijn moeder geen tijd heeft, zoals met mij naar de Ikea gaan ("er is er nu een in Gent, je moet maar met de tram gaan"), mij eens naar Leuven brengen of gewoon komen bezoeken, als ik er weer drie weken aan een stuk zal zitten ("mijn ouders deden dat ook nooit" - ze is wel al twee jaar niet meer op mijn kot geweest, en dat terwijl ik (verwende) kotgenoten heb wiens ouders verschillende keren per week naar hun kot komen - halen, brengen, kot kuisen, eten leveren...). Mij dan ook weer zitten ergeren omdat mijn moeder weer maar eens boeken meeheeft van de bib die ik zelf heb staan, wat ze niet weet, omdat ze nooit tijd heeft om te kijken welke boeken ik heb, of omdat ze gewoon niet geïnteresséérd is in mij.

Mij weer zitten opjagen omdat ze zich niets van mij aantrekken, behalve om stomme dingen, zoals "Ge moet het dopje op uw stylo steken", of "zit gij nu weer op de computer?"

Mij weer zitten opjagen omdat ze denken dat, omdat ik thuis ben, ze zomaar kunnen rekenen op mijn babysitdiensten... En dat terwijl op Pruts letten (evenals volgens hen over Pruts zagen) een fulltime job is, en dat zij niet eens de moeite kunnen doen om te zeggen hoe laat ze moet gaan slapen, wat ze mag eten of drinken, hoe laat ze zullen thuis zijn... Vorige zomer, toen ik was aan het blokken voor mijn tweede zit, was het resultaat van een van die babysitacties dat Pruts achter mijn rug via Alfa een mp3-speler gekocht had via internet, van ver boven haar budget, waardoor uiteindelijk zowel Alfa als ik in de problemen kwamen.

Niet kunnen genieten van het mooie boeket bloemen dat ik van Schaap gekregen heb... Moest ik een manier vinden om het mee te nemen naar huis, dan zou ik het doen. Maar nu staat er hier zo'n mooi boeket, en moet ik het laten verwelken...

 

Seffens moet ik naar de psychologe, ik weet weer wat te zeggen...

 

10:47 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: familie, thuis, spook, alfa, pruts, schaap |  Facebook |

03-01-09

Relaas van de feestdagen

Ik zou uren kunnen schrijven over de voorafgaande stress, huilbuien, klaagzangen, en de ergernissen, handjes platknijpen om niet te beginnen schelden, zorgen om afzakkende kleedjes en glijdende schoenen van het moment zelf, maar daar zal ik jullie besparen. Net als de enorm domme en enorm beledigende opmerkingen van mijn grootvader, die mij het komende jaar (en liefst nog veel langer) weer niet op bezoek moet verwachten.

Wat ik wel kwijt wil over de meest gehate periode van het jaar:

*dat ik er altijd van verschiet hoeveel geduld Schaap met mij heeft, zelfs al snapt hij soms totaal niets van wat ik bedoel - ja, ik ben een moeilijke, en ja, Schaap is echt fantastisch. 

*dat Pruts kwaad werd op onze kat, die altijd op haar cadeau ging liggen en daar in slaap viel - je zou voor minder, ze kreeg een dikke sprei (dat kind slaapt tegenwoordig onder een halve meter lakens, met een pyjamabroek, een lang slaapkleed en twee pyjamavesten aan... Is dat nog normaal? Kan dat geen kwaad?)

*dat we op oudejaarsavond een aantal oude fotoboeken hebben bovengehaald, en dat ik moeilijk kon geloven wat ik zag... Waren mijn broer en zusjes vroeger écht zo schattig? Zijn wij echt ooit nog zo goed overeengekomen? (Had mijn vader vroeger écht zo veel haar? :p). En dan: wat is er zo misgelopen? (vooral het overeenkomen dan, minder het schattig zijn :-) ). Ik zie foto's waarop mijn neef en nicht er op staan als brave, schattige engeltjes, terwijl die nicht intussen 16 is en een relatie heeft met iemand van 27, en die neef al een paar jaar drugs dealt.

*dat het met de dag spannender wordt op kindjesgebied: Schaap en ik praten er al een tijdje over, en we zeggen altijd dat we gaan wachten tot ik afgestudeerd ben, maar ergens denken we ook van: zou het dit jaar al zijn? Nu, ik blijf braaf mijn pil nemen, dus de kans is klein, maar ergens...

*dat iedereen dit jaar wel content was met de cadeautjes die Schaap en ik gekocht hebben, en dat ik ook wel content ben met hetgeen ik gekregen heb... Van Schaap heb ik een boekje gekregen met liefdescitaten, en een Vivabox met parfums: tien parfumstaaltjes, waarvan ik een mag kiezen om met een bon een parfum te gaan halen... Tot nu toe heb ik er twee van geprobeerd (eentje van de tien had ik sowieso al), en ik vind ze alletwee goed... Help! Van Alfa en zijn vriendin (misschien moet ik hen maar Alfa Romeo en Alfa Julia noemen :p) heb ik een boekenbon gekregen, van de boekwinkel waar ik mijn vakantiejob heb gedaan... Ben ik uiteraard vandaag zo snel mogelijk gaan inwisselen :-).

*dat ik toch niet content zou zijn met gelijk wélk cadeau: Spook heeft Pruts een setje "valse nagels" cadeau gedaan: Pruts was er content mee, maar ik vind het een afschuwelijk idee :p.

*dat, volgens onze dierenarts, onze ziekste kat blij zou zijn dat ze op oudejaarsavond weer thuis kon zijn, zodat ze kon "vieren" - ik vraag mij af hoe dat eruit ziet bij katten :)

*dat ik mijn ouders zo ver heb kunnen krijgen dat we dit jaar niét naar de McDonalds geweest zijn op Nieuwjaar!

 

Voila zie...

21:23 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: katten, familie, feestdagen, pruts, schaap, spook |  Facebook |

18-12-08

Morgenstimmung

Ik ben voor het eerst sinds lang nog eens in Schaap zijn armen wakkergeworden... En deugd dat dat deed!

Ik ben gisteren naar huis gekomen, voor nog geen dag... Niet echt de moeite, behalve dat het de ideale gelegenheid was voor Schaap om naar hier te komen: minder ver dan Leuven, en dan zien we elkaar nog eens... En kunnen we eindelijk nog eens in hetzelfde bed slapen.

Gisteravond werd Schaap al direct ingeschakeld: mijn vader was naar een personeelsfeest, en bij gebrek aan auto moest hij Spook naar haar fuif voeren. Om 23 uur, een uur dat we normaal anders al zouden slapen (of toch tenminste in ons bed liggen :p). Het zijn nu dus al mijn zussen die ons verhinderen van een seksleven te hebben :p. Het wordt tijd dat het blok is, dan kan Schaap naar mijn kot komen...

Deze morgen dan zijn we om half zeven wakker geworden, in elkaars armen, om om zeven uur op te staan, en Schaap moest vertrekken om half negen. Ondertussen is het negen uur, en ik heb nog niemand van mijn gezinsleden gezien... Die hebben nogal een leven!

In elk geval: bedankt, Schaap! Ondanks dat ik nu twee dagen niet ga gestudeerd hebben (en dat een week voor de blok), heeft het echt deugd gedaan...

Nu volgende zorg: ik heb nog altijd geen kleren voor de feestdagen! Gisteren een paar winkels in Leuven afgegaan: het blijkt nog maar eens dat de websites van de winkels véél mooiere kleren hebben dan de winkels zelf :p. Van tijdverlies gesproken... Ik ben uiteindelijk naar huis gegaan met... twee onderbroeken, van geldverspilling gesproken :p.

 

Iets anders: ik ben gisteren voor het eerst jaloers geweest op een prof van mij. Het was blijkbaar zijn laatste les, en gisteren stonden er ineens een paar collega's van hem vooraan met een groot boeket bloemen, maar echt mooie: witte rozen, witte lelies... Daarvoor wil ik ook wel eens op pensioen gaan hoor :p. Maar dat zal nog wel even duren... :p.

 

Ik ga eens aan het studeren gaan, nu er hier niemand is... Wedden dat ze binnen het kwartier beneden staan?

09:04 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: familie, prof, pruts, schaap |  Facebook |

15-12-08

De lotgevallen van het de Ladybird-familie

  • Alfa is momenteel aan het stoefen dat hij een nieuwe tv gekocht heeft: een flatscreen, grote tv, die hij aan zijn computer kan koppelen. Met andere woorden: hij zit nu aan zijn derde tv in een half jaar :p. Hij had in september een reusachtige tv gekregen van zijn schoonouders, maar die was blijkbaar nóg niet goed genoeg... De nieuwe is nóg groter, dus waarschijnlijk pakt die zowat de helft van zijn living in... En dat komt van de man die zegt dat "mensen met Facebook geen écht leven hebben".
  • Spook heeft weer eens ruzie met haar vriendje: zij draagt al een paar maanden een "stretch", een soort spiraalvormige oorring, die steeds dikker wordt: zo rek je het gaat je van je oor uit... Afgrijselijk ding, maar bon. Het is uiteindelijk "maar" een oorring, gelukkig niet zo'n ding waardoor je echt door je oor kan kijken. Maar hoe dan ook: Spook haar vriendje heeft problemen met dat ding, hij zegt dat hij er "nachtmerries" van krijgt. En ja, Spook haar vriendje is een beetje raar :p. Eerst waren ze tot een compromis gekomen dat Spook haar stretch niet aandoet als ze bij haar vriendje is, en anders wel, maar dat was niet goed genoeg  voor meneer, nee: ze mag hem nóóit meer aandoen. En nu is het dus miserie: Spook is vies dat haar vriendje zo'n eisen stelt, en dat zijn eisen zo onredelijk zijn. Het is ook een feit dat 15 jaar jong is om al dingen te moeten opgeven voor je lief... Langs de andere kant: is dat ding echt de moeite waard om je lief voor weg te jagen? Ik vind het ook een afgrijselijk ding... Maar "nachtmerries", dat is écht wel overdreven :p.
  • Pruts had vandaag eindelijk haar laatste examen. Ze had maar een halve voormiddag nodig, en mocht om 10 na 10 al door. Ze was uiteindelijk om elf uur thuis, en na een hoop hyperactief gedoe merkte ik, de babysit van dienst, dat ze precies niet goed wist wat te doen. Dus stelde ik voor: leg een film op! Dat kind heeft net twee weken examens gehad, ze mag dus wel eens wat plezierigs doen en zichzelf eens goed verwennen. Een halfuur later kwam pa thuis, en die begon direct te reclameren dat ze "niets" zat te doen, dat ze beter had de tafel gedekt, enzovoort. "En ge moet niet denken dat het nu vier dagen vakantie is hoor!". En daarna: "en weet ge al iets van uw andere vakken?". Wat een leuk exameneinde voor dat kind...

En zo is er weer een weekend voorbij... Het laatste weekend voor de blok :s.

 

 

22:03 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: familie, thuis, spook, alfa, pruts |  Facebook |