15-11-11

Stilte

Ja, het is hier wat stiller. Ik kan gewoon niets anders zeggen dan: ik snap het niet, ik loop gefrustreerd rond, ik mis hem, ik hou van hem, en ik ben razend kwaad op hem, alles tegelijkertijd.

Het ziet er naar uit dat ik drie maand de psychiatrie in ga. Die vele ruzies en het gedumpt worden door Schaap hebben mijn zelfbeeld compleet onderuitgehaald, mijn vertrouwen in mensen kapot gemaakt, mij al mijn toekomstperspectieven en al mijn zekerheden afgenomen. Ik heb niets meer, hij heeft alles: het appartement, al direct een nieuw lief (hoe doen mannen dat toch, zoveel smerige dingen uithalen zonder zich schuldig te voelen?), ons orkest (ik kan het niet aan om hem daar twee keer per week te zien zich sympathiek voor te doen), hij blijft gewoon doorwerken terwijl ik nóg een jaar extra ga moeten studeren door die opname, hij heeft zijn neefje en nichtje, en hij heeft niet verteld aan zijn familie waarom we uiteen zijn dus ben ik sowieso de bitch voor hen. Ze moesten eens weten...

Hij wil niet eens meer met mij praten, zelfs niet als ik zeg dat ik dat nodig heb. Ineens, na een jaar van vernederingen en pijn, vindt hij het nodig om in te zitten met mij, of te doen alsof vooral. En neemt hij niet op zolang ik niet zeg dat ik het met mijn therapeuten besproken heb dat ik hem mag bellen. Ik kan best wel voor mijzelf beslissen hoor. Hij heeft mij compleet kapot gemaakt, vernederd, gekwetst, bedrogen, mij alles afgenomen, en dan zou hij ineens denken te weten wat er best is voor mij? Dat had hij een jaar geleden maar moeten bedenken...

Het is zo oneerlijk. Waarom zijn het altijd de beste, liefste vrouwen, die die het meest investeren in hun relatie, die het hardst gedumpt worden? Het is hetzelfde met mijn beste vriendin, dat is een supertoffe, lief, slim, grappig, zorgzaam, en toch wordt ze gedumpt door haar lief, moet ze verhuizen, en blijkt dan dat hij direct met een ander aan het flirten was. En zo kan ik nog wel een paar voorbeelden opnoemen... Hoe kan het dat mannen zo gevoelloos zijn, zo dom om goeie dingen op te geven voor vrijheid en geflirt, dat ze lijken puberaler te worden in plaats van volwassener?

Alles doet mij aan Schaap denken, echt alles... Ik ging vorige week naar een speelgoedwinkel, stond naar de puzzels te kijken, en ik moest denken aan die keer dat Schaap en ik zaten te puzzelen - hij kwam altijd meedoen als ik een puzzel zat te maken, dit keer een puzzel van Disney. Het was in juli, twee maand voor we uiteengingen. We hebben een cd van Raymond opgelegd, en hebben heel hard meegezongen, en het was echt súperleuk, gezellig, romantisch... Ik ben ook naar de Etam geweest, waar ik uit automatisme direct naar de rode slaapkleedjes liep. Zijn lievelingskleur is rood, ik had speciaal voor hem een rood slaapkleedje gekocht, en heb hem zo vaak liggen opwachten in bed als hij thuiskwam van zijn werk... Hoe kan het dat hij dat allemaal zo snel vergeten is? Of deed hij maar alsof hij het leuk vond? Denkt hij nu echt dat hij dat bij iemand anders gaat vinden, het kunnen gelukkig zijn met kleine dingen, het kunnen kinderachtig doen samen, het serieus kunnen babbelen, het elkaar alles kunnen zeggen, het elkaar kunnen enthousiast maken voor alles en alles willen delen met elkaar, die intimiteit en verbondenheid, die veiligheid, die genegenheid en affectie, die passie, die...? Buiten die ruzies ging alles supergoed tussen ons. En waarover gingen die ruzies? Over twee collega's waar hij te close mee was. Op de eerste was hij verliefd, met de tweede is hij nu samen. En nee, ik kon dat niet weten. Maar ik heb te veel (vrouwelijke) intuïtie, terwijl Schaap nogal achtergesteld is op dat vlak. Waarom kon hij niet gewoon luisteren naar mij en afstand nemen van de vrouw(en) die ik een risico voor onze relatie vond? Ik heb zelf nog gezegd: als je met een vrouw wil praten, ga dan naar die of die. Ik heb nooit gezegd dat hij moest wegblijven van álle vrouwen... Maar mijn angsten waren duidelijk gegrond, anders zou hij nooit verliefd op hen geworden zijn, zou hij er niet opspringen van zodra we uiteen zijn ("ze heeft mij getroost" - sorry, ik slaag  er wél in om mensen te troosten met mijn benen toe).

Waarom zie ik hem toch zo graag, hij verdient dat niet... En ik ben de dupe van zijn stommiteiten, ik word constant gestraft, terwijl hij daar de vrolijke vrijgezel uithangt. Hij is alleen de vrouw van zijn leven kwijt, maar daar heeft hij al vervanging voor gevonden, al direct, dus zoveel kan ik niet betekend hebben voor hem. En dan is hij verwonderd dat ik een laag zelfbeeld heb, en verwijt hij mij dat...

De laatste keer dat ik hem zag maakte hij trouwens nog een opmerking over mijn decolleté - er was niets te zien, maar "het is de suggestie die het hem doet". Is dat een manier om met je ex om te gaan, als je al een nieuwe relatie hebt? Ik heb zo het gevoel dat ik alleen een seksobject voor hem ben, of dat alle vrouwen dat zijn. En dan is mijn zelfbeeld te laag volgens hem, en moet ik de psychiatrie in... Kan er niemand eens een psychiater op hém afsturen? Een behandeling voor een teveel aan testosteron, een tekort aan verstand en een onderontwikkeld hart?

 

Waarom toch, waar heb ik dit aan verdiend, waarom doet hij mij dit aan... Alles ging zo goed...

22:43 Gepost door ikke | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

Commentaren

Ik begrijp iets niet: zat jij niet eerst in dat orkest? Wat komt hij daar dan nog doen? Kan je hem er niet laten uitzetten? Heeft hij zelfs niet dat kleine beetje respect voor jou om daar zelf uit te stappen zodat hij je niet nog meer kwetst?

Ik vind het echt ontzettend erg voor jou dat het zo ver is moeten komen. En ik weet dat je het op dit moment als een verloren jaar ziet op gebied van je studies. Maar als die therapie werkt, en dat ZAL hij, zal het ook een verrijking voor je zijn. Je gaat je beter voelen over jezelf, sterker in je schoenen staan, dingen leren over het leven, andere inzichten krijgen. Meid, jij komt hier zoveel sterker uit! Jij leert hier een grote les uit, levenswijsheid,... Je moet hier nu even door. En het zal niet gemakkelijk zijn. Maar jij kan dat.

En Schaap hangt nu wel de vrolijke flierefluiter uit en geniet van zijn vrijheid. Maar op een dag gaat hij beseffen dat hij een serieuze relatie wil en dat hij er één had... die hij uit zijn handen heeft laten glippen.

Jij voelt je nu de dupe, maar de eigenlijke loser is Schaap. Want jij krijgt nu een heleboel kansen, ook al zie je ze nu misschien nog niet, en je gaat ze grijpen.

Go for it, girl! Heel veel succes en moed!
Knuffel

Gepost door: Tita | 15-11-11

Eigenlijk zat hij er eerst in, we hebben elkaar daar leren kennen. Maar het is een studentenorkest... Hij is afgestudeerd, dus eigenlijk zou ik voor moeten gaan, maar dit jaar is jubileumjaar dus mogen de oud-leden terug meedoen, en hij is door de auditie geraakt, dus ja...

Ik wil geen kansen, ik wil Schaap... Ik had alles wat ik nodig had: een thuis, een man met wie ik de rest van mijn leven wou delen, een toekomst, iets om naar uit te kijken, en we gingen bijna aan kindjes beginnen ook. Nu heb ik niets meer, door zijn stommiteiten, en ik word ervoor gestraft... En nee, ik kan het niet, en ik wil het niet kunnen ook. Ik kan gewoon niet meer, Schaap heeft mij helemaal kapotgemaakt... En wat ben ik ermee dat ik sterker word, als ik er toch de man van mijn leven niet mee terugkrijg? Het zou helpen moest hij aan mijn zijde staan om mij te steunen, het gaat heel zwaar zijn, en ik kan dat niet alleen dragen...

Gepost door: Ladybird | 15-11-11

Persoonlijk denk ik na wat ik hier op je blog heb gelezen en na onze chatgesprekken dat het geen slecht idee is dat je wordt opgenomen. Moest je over een week naar huis mogen gaan dan vrees ik dat de kans reëel is dat het hier anders op je blog plots erg stil zou worden :s.

Schaap heeft niet gefaked en hij heeft echt om je gegeven. Probeer te aanvaarden dat de relatie tot een eind is gekomen en probeer om jezelf uit je slachtofferrol te zetten. Ik hoop echt met de hulp die je nu gaat krijgen dat het je gaat lukken om weer wat sterker in het leven te komen staan en om schaap los te laten.

Ik denk ook dat het goed is van schaap dat hij contact volledig verbreekt. Anders ga jij je blijven vasthouden aan vaste hoop en dan zou je wel eens harder kunnen crashen dan je nu gedaan hebt. Het is tijd dat je leert om jezelf gelukkig te maken ipv je geluk en je leven en je toekomst in schaap zijn handen te leggen. Dat is een veel te zware last voor hem, zoiets zou voor iedereen een te grote last zijn.

Dat jij een jaar later gaat kunnen afstuderen is niet zo erg, het belangrijkste is nu dat jij gelukkig gaat worden en aan je zelfvertrouwen gaat werken. Ik had nu ook al afgestudeerd kunnen zijn. Ik ben ook een jaar amper naar school gegaan nadat ik verkracht ben geweest. Ik had toen ook psychische problemen, en geloof me, het is belangrijker om nu je energie in je eigen welzijn te steken dan in je studie.

Veel sterkte!

Gepost door: justm3 | 15-11-11

Ik denk inderdaad ook dat een opname voor jou niet het slechtste idee is. Eerlijk gezegd vind ik het zelf een schitterend idee. En neen, het feit dat je wordt opgenomen is niet Schaap zijn schuld. Hij heeft het uitgemaakt en is verliefd geworden op iemand anders. Die dingen gebeuren. Ze zijn niet fijn, absoluut niet. Ze doen ontzettend veel pijn. Maar het is geen misdaad die hij begaan heeft. Je hebt nu een opname omdat je wat problemen hebt met de breuk te aanvaarden. Die dingen gebeuren en er zijn mensen die je er nu mee gaan helpen. Dat is geen schande, dat is geen ramp. Jij hebt hulp nodig en die ga je nu krijgen.

Ik vind het net een hele wijze beslissing van Schaap om alle contact met jou te verbreken. Wees eerlijk Ladybird, waarom zou er nog contact tussen jullie zijn? Hij gaat niet terugkomen. En jij moet zonder hem verder. Ik begrijp dat je je wil vastklampen aan hem en nooit meer wil loslaten, maar hij is al weg. Er is niets meer om je aan vast te klampen. Jij moet verder. Jij moet leren dat er diep in jou een vrouw zit die gelukkig kan zijn zonder hem. Al die druk op hem leggen om je leven te redden is niet goed... niet voor hem en niet voor jou.

En neen, al die zaken uit het verleden zijn niet gelogen. Hij heeft echt heel veel van je gehouden en veel om je gegeven. Geloof me maar op mijn woord als ik zeg dat hij nu nogsteeds wil dat het goed met je gaat.

Veel sterkte meid! Ik hoop echt dat ze je daar kunnen helpen!

Gepost door: Alice | 16-11-11

Ik begrijp je heel goed hoor hoe je je nu voelt. Ik heb daar zelf gestaan, nog niet zo heel lang geleden. Vergeet ook die dingen die ik je gezegd heb over dat de tijd heelt. Jij staat daar nu nog niet, daar heb je weinig aan. Het belangrijkste op dit moment is dat je aan jezelf denkt. Die opname gaat je zeker goed doen, en een jaartje overslaan is het einde van de wereld niet. Heb ik zelf ook gedaan en kijk waar ik nu sta. (ja, waar sta ik nu???) Nee, wat ik nog wou zeggen, geloof terug in jezelf, geloof ook terug in de andere. Er lopen echt wel nog kerels rond die jou gelukkig gaan maken, jij hebt nog een mooie toekomst voor je.

Gepost door: HansDeZwans | 16-11-11

Alles wat iedereen hier zegt, is uiteraard waar, maar natuurlijk helpt het u geen f*** vooruit. Je hebt het gevoel dat je je levensdoel kwijt bent? Dat klopt, maar je leven is Schaap niet. Je leven ben jezelf, en je kan zelf een andere koers uitvaren. Een vriend van mij heeft op zijn tiende een been verloren. Hij zei me ooit: in het begin zien je enkel je beperkingen; daarna zie je wat je allemaal nog kan. Ondertussen heeft hij een masterdiploma L.O.
Dat je uit het orkest bent, wil toch niet zeggen dat je je muziek kwijt bent? Dat je een ontrouw (sic) lief kwijt bent, betekent toch niet dat je de liefde kwijt bent? Dat je vriendin nu ook terug alleen is, is dat net geen kans om weer wat samen dingen te doen en kracht te putten uit elkaar? En met je studies zal je er zelf toch ook wel geraken? En is het niet nét goed dat je weg bent uit het appartement? Er zijn nog zoveel andere mooie stekjes. De wereld ligt aan je voeten en dat ene pad dat je nu al had afgelegd, wel, dat lag toch maar vol onkruid.
Ik geloof dat ieder mens altijd een project moet hebben. Zoek er één voor jezelf. Een doelstelling op korte en op langere termijn. Je leven is een puzzel en het is niet omdat er een stuk uitvalt dat je hele puzzel aan diggelen ligt. Het plaatje is niet af, dat klopt. Maar er liggen nog duizenden andere stukjes die je puzzel willen vervolledigen.

Gepost door: Toerist | 16-11-11

Ik denk dat therapie je inderdaad goed zal doen,......want het probleem ligt niet bij Schaap,......maar bij jezelf,......en jij legde heel veel druk op de schouders van Schaap,....de man van je leven, je hele leven,.......het lag allemaal op zijn schouders,........en soms moeten er drastische veranderingen komen, om te groeien als mens,......maar groeien zal je,.....en de puzzel zal ooit weer compleet zijn,........je EIGEN puzzel!!!!

Veel sterkte!!

Gepost door: Misssexandthecity | 16-11-11

Je postje is erg zware materie en de reacties hierboven gaan al even diep maar niets van wat zij zeggen zal wel echt tot je doorgedrongen zijn. Jij kan maar één ding denken: wat is mijn leven, mijn toekomst en mijn doel nog waard zonder "de man van mijn leven"?
Het gaat hier niet om het feit of Schaap al dan niet 'gestraft' wordt; zoals hierboven aangehaald heeft hij geen misdaad begaan. Hij heeft één of meerdere beslissingen genomen voor zichzelf, waar hij zichzelf gelukkiger bij voelt, en ja die hebben een serieus negatieve impact gehad op jou. Jij ziet nu enkel hoe sterk zijn en jouw leven momenteel van elkaar verschillen: hij heeft alles, jij niets.
En Ladybird, onthou dat jij helemaal niet wordt gestraft. Jij staat op eigen benen, jij neemt ook je eigen beslissingen, en als er iemand is die jou straft dan ben jij het wel zelf. Het moet vanaf nu allemaal uit jezelf gaan komen: jij gaat er weer bovenop komen, jij gaat jouw geluk vinden, jij gaat hier sterker uitkomen. Je moet er alleen in durven geloven en stoppen met ontkennen dat er een toekomst zonder Schaap bestaat. Het is nu eenmaal zo en geloof mij het leven is de moeite waard, ook zonder hem.

Gepost door: LJ | 16-11-11

In een wereld waar mensen het normaal vinden dat iemand zijn verloofde dumpt voor een ander wil ik al helemáál niet meer leven... De mensen die dit normaal vinden zijn mensen die nog nooit echte liefde gehad hebben, dat kan niet anders. En wat is mijn leven nog waard zonder Schaap? Ik kan geen zinloos leven leiden, ik stel mij wel degelijk vragen over waarom ik op deze aarde rondloop, en ik vind geen antwoord meer. En ik wil wel nog contact kunnen hebben met Schaap, ik heb daar nood aan om de dingen te kunnen verwerken. Het is niet aan hem of aan gelijk wie om te beslissen wat het beste is voor mij, dat is enkel mijn keuze. Schaap moet nu niet ineens uit de hoogte gaan doen en doen alsof hij met mij inzit, dat heeft hij al een jaar niet meer gedaan.

Gepost door: Ladybird | 16-11-11

Ik heb lang getwijfeld om te reageren, maar ik doe het toch. De reden voor mijn getwijfel is dat ik denk dat het op dit moment niet veel zin heeft om je te overstelpen met reacties van welke aard dan ook. Hoewel ze bij iedereen goedbedoeld zijn, kan je er nu niet op een normale manier tegenaan kijken denk ik.
Dat zal pas kunnen als jij voor jezelf wat dingen op een rijtje hebt gezet denk ik.
Ik kan alleen maar uit de grond van mijn hart hopen dat je je therapie een eerlijke kans kan geven en zo uit je slachtofferrol kunt geraken. (Een overigens perfect begrijpelijke slachtofferrol.) Dat je daardoor ook weer, al is het maar voor een fractie van een seconde, zult kunnen proeven van hoe het leven ook kan zijn en dat het je kan sterken om weer de drive te vinden om er voor te gaan. Heel veel succes ermee, Ladybird.

Gepost door: Doornroosje | 16-11-11

Ik was eigenlijk niet van plan om nog te reageren, maar ik wil nog graag een ding zeggen. Jij haalt aan dat je zelf wil beslissen of je met Schaap wil praten of niet. Mag Schaap dan misschien ook voor zichzelf beslissen of hij nog wel contact wil met jou?

Gepost door: Alice | 17-11-11

Schaap gebruikt nu als excuus dat het beter is voor mij, dat ik het eerst met mijn therapeuten moet overleggen. En dat vind ik niet kunnen, dat hij denkt te weten wat best is voor mij... Hij zegt niet dat hij het zelf niet wil, he.

Gepost door: Ladybird | 17-11-11

Lieve meid... ik vind het echt erg dat hij dit niet rechstreeks tegen jou zegt, maar misschien is het ook iets dat je gewoon niet wil horen.

Gepost door: Alice | 17-11-11

"Have no fear
For when I'm alone
I'll be better off than I was before"

Ik begrijp je angsten, je verwijten, je woede en je afhankelijkheid (been there, done that), maar je moet wel eerlijk blijven. We leven inderdaad in een wereld waar mensen scheiden, waar bedrog bestaat en waar koppels elkaar zeer doen. Maar de beste manier om dingen te verwerken voor u, is ver weg te blijven van je ex. Hij kan je alleen maar terug doen herinneren aan wat je kwijt bent. Je moet de koe bij de horens vatten en vooruit gaan. Wat wil je anders? Terug met hem beginnen, na dit alles?? Dat kan toch niet meer? Hij kan je niet helpen met de verwerking, want hij is de oorzaak van het verdriet. Dat je hulp zoekt, vind ik heel goed en heel sterk van jou. Maar je moet jezelf bij elkaar schrapen, de kracht zoeken in jou die ergens achter een muur van angst zit en de koe bij de horens vatten. Kijk eens naar jezelf: jong, intelligent, waarschijnlijk niet onaardig om naar te kijken,.... het leven is niet iets dat nu stopt en je wensen (trouwen, kinderen) hoeven nog niet opgeborgen te worden. Het gaat voort, het is de moeite en je zal nog wel moeilijkheden tegenkomen. That's life. You win some, you lose some. Maar van ieder verlies, kan je leren en beter worden. Gebruik het als een opportuniteit om de dingen anders aan te pakken en het leven terug mooi in te kleden; gebruik het aub niet als een excuus om alles op te geven. Laat je ex zijn. Begin met jezelf terug. Dat is de moeite waard. Want jij bent de toekomst. Stap voor stap zal je er wel geraken. Niemand heeft ooit beweerd dat het leven altijd rozegeur en maneschijn is (wat een saaie boel zou het anders toch zijn!! ;-)). Leef je leven, met passie, wilskracht, wijsheid en deugd. Stap weg van wat gebeurd is, en trotseer met trots de uitdagingen die op je af komen. Want die zijn de moeite waard, net als jij.

Gepost door: Toerist | 17-11-11

De commentaren zijn gesloten.