27-10-11

Afscheid, deel twee

Om het heel pessimistisch uit te drukken: het is precies alsof iedereen mij in de steek laat tegenwoordig... 

Ik heb al afscheid moeten nemen, tegen mijn zin, van mijn allerliefste Schaap, die zodanig veranderd is dat hij van de ene op de andere dag een ander had. 

Nu is ook nog onze kat weggelopen. Het is "maar" een kat, ik weet het, maar we hadden haar wel al (even rekenen) 13.5 jaar. Het was onze eerste kat, ik zat nog in de lagere school, en we waren zodanig zot van haar dat we intussen al aan zes katten zitten. Eén van de andere vijf is een dochtertje van haar, ze heeft één keer mogen kleintjes krijgen, en ze is de zus van ons mémé haar kat. 

Ze is nu een week weg, maar ze heeft diabetes en moet twee insulinespuiten per dag krijgen. De kans is dus klein dat ze nog levend opduikt... 

Waarom verandert er zo veel tegenwoordig? Waarom gaan alle goeie dingen mis? Verschillende toffe, lieve vriendinnen van mij zijn ook zonder echte reden gedumpt geweest de laatste maanden... Wat is er toch aan de hand? Heeft het iets te maken met de stand van de planeten of zo? 

12:30 Gepost door ikke | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Hey,
ik snap het gevoel hoor... Na mijn 'leuk' nieuws (o, ironie) voelde ik me zelfs afgewezen door de bibliothecaresse omdat ze niet meteen tijd had om me met iets te helpen... Gewoon het gevoel van dat alles misloopt... Zeg wel 'alles', want er is altijd 'iets' dat je moet kunnen opmonteren. Al zijn de negatieve dingen die erbij komen nu niet meteen stimulerend.
En ge weet wel dat niet iedereen u in de steek laat: Spook en Pruts, de mensen op de blog hier (en in real life), een aantal vriendinnen... Maar rationeel besef je dat misschien ook wel, gevoelsmatig is het waarschijnlijk wel wat anders.
Knuffel.

Gepost door: Me | 27-10-11

Afscheid nemen is nooit makkelijk, een huisdier dat zovele jaren in jullie midden heeft geleefd kwijtraken al zeker niet. 't Moet de wisseling van seizoenen zijn... Mijn zus en haar vriend zijn ook uit elkaar, ook nog maar een week of twee. En nee niet iedereen laat je in de steek he :-)

Gepost door: LJ | 27-10-11

Afscheid nemen is idd niet gemakkelijk. Het klinkt cliché, maar in het leven is nu eenmaal niets een zekerheid. Dat klinkt hard, en is ook hard om mee om te gaan als je veel bezig bent met verleden en de toekomst.

Wat bij mij heeft geholpen om echt gelukkig te kunnen zijn en te kunnen genieten is om te leren leven in het nu. Er zijn geen zekerheden, daarom geniet ik van wat ik weet dat ik nu heb en sta ik niet teveel stil bij wat de toekomst zou kunnen brengen, of bij wat ik in het verleden had en nu niet meer.

Probeer de positieve dingen te blijven zien, niet iedereen laat je in de steek dus probeer dankbaar te zijn voor de mensen die er nog voor je zijn :)

Gepost door: justm3 | 27-10-11

Er zijn momenten, waarbij je een nieuwe weg moet inslaan,.......En blijkbaar zit jij op zo'n kruispunt,....hou je niet krampachtig vast, maar laat het los,........je zal zien, dat er veel terugkomt dan!!!

Gepost door: Misssexandthecityandme | 28-10-11

De commentaren zijn gesloten.