16-10-11

Moe

Ik ben het vechten moe. Ik heb geen energie, geen moed, geen strijdlust meer. Dan blijf ik maar houden van Schaap voor de rest van mijn leven. Dan blijf ik maar verliefd, dan blijf ik maar hopen. Ik kan er niet meer tegen vechten. Ik hou van hem, die gevoelens zijn veel te intens, ik kan er niet tegen op. Laat mij gewoon maar doen, als ik later extra hard in de put val als hij een ander heeft dan is dat maar zo, dan is dat een probleem voor dan. Het is minder lastig dan mijzelf elke morgen te moeten oppeppen en mijzelf te moeten forceren om buiten te komen... Ik heb geen moed meer. 

Waarom toch... Waarom voelt hij niet hetzelfde, waarom zijn we uiteen, waarom doet het zo'n pijn, waarom kunnen we niet gewoon genieten van elkaar en van onze liefde... Ik wou dat het zo eenvoudig was als zeggen: jij ziet mij niet meer graag, ok, geen probleem, ik heb wel genoeg liefde voor ons tweeën. 

Ik kan niet meer... 

 

11:39 Gepost door ikke | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Ik zou zeggen: geniet dan nog maar even van je vlindertjes, maar pas op want als je ballonnetje van hoop dan wordt doorprikt, zal je idd des te harder neerstorten...

Gepost door: LJ | 17-10-11

Ik weet het, maar ik heb geen energie meer om iets anders te doen... Ik wil gewoon voor altijd van hem houden, niet denken aan de toekomst of aan of het wel realistisch is of aan andere mannen. Desnoods ga ik maar in het klooster of neem ik een massa katten, maar Schaap is de liefde van mijn leven, ik ben het beu van mij te forceren om mijzelf wijs te maken dat dat niét zo is.

Gepost door: Ladybird | 17-10-11

Ik geloof nog altijd dat je meer dan één Ware kan hebben. Je leven hoeft toch niet 'over' te zijn als je de liefde van je leven kwijtspeelt? Dat zou maar erg zijn, denk ik... Dus akkoord dat Schaap dat nu is, maar je weet nooit wie je over 10 jaar nog allemaal tegenkomt. Ik vind het anders wel héél sterk van je dat je bereid bent om te wachten tot hij terugkomt. Ik hoop echt voor jou dat hij er eens ook weer zo over denkt en dat jullie dan alsnog dat leven samen kunnen verder opbouwen!

Gepost door: LJ | 17-10-11

Het gaat niet over wachten op hem, eigenlijk... Het gaat over het niet meer kunnen en willen ontkennen dat ik hem doodgraag zie, ik heb er de energie niet meer voor. Ik weet niet of ik hem wel terugwil moest hij nu ineens van gedacht veranderen, hij heeft mij massaal veel pijn gedaan. Maar zonder hem leven is ook geen optie. Op dit moment wil ik gewoon alles vergeten, in mijn bed kruipen en honderd jaar slapen... En hopelijk wakker gekust worden door een knappe prins, een die wél beseft wat hij heeft met mij, een die zich niet focust op de slechte dingen maar wel inziet hoeveel goede dingen er zijn.

Gepost door: Ladybird | 17-10-11

De commentaren zijn gesloten.