15-10-11

Mist

Ik heb gisteren Schaap weer gezien. Puur praktisch, ik had cursussen nodig die nog bij hem in de kelder staan - voor al die cursussen heb ik nu geen plaats, dus ze staan daar tot ze eens naar huis geraken. 

Ik had een zware zak bij, en het waren zware cursussen, dus Schaap bood aan om ze te helpen dragen - hij had zelf ook nog spullen van mij die hij wou teruggeven. Eens hier is hij nog een uur blijven babbelen: over zijn werk, over mijn stage, over koetjes en kalfjes, en uiteindelijk over de ruzie, maar dan op een rustige manier - hij begon er zelf ergens over: ik was aan het vertellen dat ik psychoanalyse nogal abstract vond, zo over het Ego en het Es en he Superego, en hij zei: "Het Superego, dat gaat over mij zeker" :-). Tja, als hij het zegt... Enfin, blijkt dus dat hij altijd zat te lachen omdat hij vond dat ik overdreef, en ik overdreef omdat hij zat te lachen en ik vond dat hij mij niet serieus nam, dat hij alles maar over zich heen liet gaan. Maar hij denkt er dus wel degelijk over na, en dat is toch al iets. En hij zegt dat hij niet meer weet wat hij maandag allemaal gezegd heeft, maar dat hij niet vond dat ik hem té veel bemoederde, dat hij dat wel leuk vond, en dat hij het ook leuk vond als ik hem in bed stopte - alleen de dag erna wat minder, omdat hij dan wou dat hij meer geslapen had. Dat doet mij wel veel, want dat waren heel belangrijke momenten voor mij - bewust tijd maken voor elkaar, ontspannen voor het slapengaan, nog eens rustig babbelen en knuffelen en zo... Ik genoot daar enorm van. Sowieso kon ik er ook van genieten om eens te komen kijken hoe hij lag te slapen, zo mooi en schattig... Dat klink wel héél bemoederend eigenlijk, maar toch :p. En als hij dan grappige dingen zei in zijn slaap, of zo één keer Elvis meezong (Love me tender)... Ik mis het allemaal. 

En alweer besefte ik gisteren: wat ik nu voel, dat is echte liefde. Dat gaat zo diep... En ik had weer volop vlinders in mijn buik. Het is wel leuk, wakker worden met een verliefd gevoel in plaats van "verdorie, weer een dag waar ik door moet zien te geraken". En ergens troost het mij ook: als het écht echte liefde is, dan komen we wel weer bij elkaar uit. Hij wil niet zeggen dat hij mij graag ziet als hij het niet voor 100% meent - en dat is wel goed, denk ik. En als we dan toch ooit terug samenkomen, dan weten we waar we voor kiezen, waar we beginnen, en dan is het écht voor eeuwig en altijd. Maar ik weet dat ik niet mag hopen, en het blijft dan wel frustrerend dat we tóch uit elkaar zijn... Tijd brengt raad, zeggen ze, en echte liefde overwint alles, en nog een paar van die clichés... 

 

Morgen zijn Alfa en zijn vriendin vijf jaar samen. Hopelijk geraken zij wél tot zes... Zij wonen al drie jaar samen, hebben samen een auto, wat een drama zou het zijn moesten díe uiteengaan... 

00:04 Gepost door ikke | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Zoals ik al eerder zei, het zou mij verbazen moest schaap de afgelopen jaren alles gefaked hebben. Jullie hebben mooie momenten gehad en die mag je koesteren en daar mag je dankbaar voor zijn. Maar zoals je zegt, momenteel is het gedaan tussen jullie en aan valse hoop heb je momenteel niets.

Probeer nu tijd te maken om leuke dingen voor jezelf te doen en om op jezelf gelukkig te worden en aan je onzekerheid te werken :-). Als je zonder iemand anders al gelukkig kan zijn, dan ga je in je volgende relatie nog 100 keer meer gelukkig kunnen zijn :-)

Gepost door: justm3 | 15-10-11

Ik weet het, ik doe mijn best om leuke dingen te doen. Deze morgen nog iets gaan drinken met La Jungfrau :-). Alleen kan het mij soms zo hard overvallen, dat gemis. Ik hou zo veel van hem, nog altijd... Toen ik hem zag donderdag, wou ik dat hij nooit meer weg zou gaan.

Gepost door: Ladybird | 15-10-11

De commentaren zijn gesloten.