11-10-11

In mijn hoofd

Ik haat hem en ik hou van hem.

Ik ben razend kwaad op hem, ik ben razend kwaad op mezelf.

Ik ben opgelucht, ik mis hem.

Ik vind dat ik alles gedaan heb, ik vind dat wé niet genoeg gedaan hebben.

Ik wil hem terug, ik kan hem niet meer uitstaan.

Ik ben diep gekwetst, maar ik vind nog altijd dat hij het waard was.

Ik wil alles vergeten, ik wil de mooie momenten koesteren.

Ik weet dat het voor altijd gedaan is, maar ik wil het niet weten.

Ik weet dat ik beter verdien, ik weet dat ik nooit beter ga vinden.

Ik ben eenzaam maar ik geniet ervan van alleen te zijn.

Ik mis de oude Schaap, ik haat de nieuwe Schaap.  

Ik weet dat niemand ooit lang kan samen zijn met zo iemand, maar ik ben bang dat hij volgende week al een of andere domme slet heeft opgescharreld.

Ik weet dat ik veel beter af ben zonder hem, maar hij is veel slechter af zonder mij, en toch heeft hij het uitgemaakt.

In goede en kwade dagen dacht ik, voor eeuwig en altijd... In ziekte en gezondheid... Voor mij is de verandering van Schaap dan zijn ziekte, hopelijk geneest hij snel, eenzaam in zijn eentje. Niemand die hem op zijn slechte kanten wijst, niemand die hem tegenspreekt, niemand die durft eerlijk zijn tegen hem, niemand die hem daar graag genoeg voor ziet en goed genoeg voor kent.

Waarom toch, waarom, waarom...????

13:34 Gepost door ikke | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Je tekstje doet me denken aan een gedicht van Catullus, 'Odi et amo' ofte Carmen 85. Net als dat gedicht raken ook jouw woorden mij heel diep, 't is echt niet eerlijk. Maar ik blijf geloven dat alles goedkomt, en net als Justm3 geloof ik dat 'boontje om zijn loontje komt': vroeg of laat krijgt hij hetzelfde voor en zal hij misschien tot bezinning komen maar het zal sowieso te laat zijn. Jij hebt recht op iemand die evenveel om jou geeft als jij om hem; iemand die jou niet weggooit om zijn tweede jeugd te beleven. En je gaat die iemand vinden!

Gepost door: LJ | 11-10-11

Tja, Eris en Eros is maar één letter verschil, zeggen ze ook wel...

Ik hoop dat ik die iemand vind, ja. Ik heb heel veel liefde, of hoe ik het ook moet zeggen. Op dit moment mis ik echt iemand om graag te zien, iemand om voor te zorgen. Al is het maar een kat of zo...

Ik ben echt geschrokken van Schaap gisteren. Zó gemeen... Ik heb hem ook gezegd dat hij egoïstisch en narcistisch geworden is, akkoord. Maar ik méénde dat wel. Ik hoopte dat hij eens naar zichzelf zou kijken, naar zijn eigen gedrag, en dat hij zou gaan nadenken. Maar bij hem was het echt van, "alles wat je zegt ben je zelf", echt kwetsen om te kwetsen. En ik snap niet waar ik dat aan verdiend heb. Alles wat ik gedaan heb, heb ik gedaan uit liefde voor hem. Ik snap dat hij het zo niet ziet, die jaloezie, dat hem niet genoeg vertrouwen... Maar ik deed het voor ons, voor onze relatie, omdat ik niet wou dat hij wat we hadden op het spel zette. Wat hij toch deed uiteraard, als hij maar zijn goesting kan doen... Nog iets dat hij mij verwijt, dat ik altijd mijn eigen zin doe en geen rekening hou met andere mensen. Waar haalt hij het toch... Hij kwam altijd op de eerste plaats bij mij, altijd.

Het is zo pijnlijk, zo frustrerend, zo onwerkelijk... Waarom toch, ik blijf het mij afvragen, waarom... 5 jaar dolgelukkig, dolverliefd geweest, en toch is het helemaal kapot nu? Hoe kan ik ooit nog geloven in de liefde, als je na 5 jaar zekerheid en 5 jaar ware liefde toch nog alles kan verliezen?

Gepost door: Ladybird | 11-10-11

De commentaren zijn gesloten.