09-10-11

Beter laat dan nooit...

Ik geef het op. Het heeft geen zin meer. 

Geen Brooklyn Bridge-moment morgen: Schaap vindt dat ik hem onder druk zet, vindt nog altijd dat hij niets verkeerds heeft gedaan en wil die collega nog altijd niet opgeven. Hij wil eventueel in de toekomst terug samenkomen, maar dat is dan echt op lange termijn, bijvoorbeeld als ik iemand anders gehad heb en dat gedaan is. En uiteindelijk is alles nog altijd volledig mijn schuld. Het is mijn schuld dat we geen vrienden kunnen blijven, natuurlijk. Want hij wil dat wel, hoor! En het is mijn schuld dat ik zijn gedrag interpreteer als dat hij mij terug wil. Dat hij mij kwam afhalen, dat was echt puur praktisch (a ja, waarom recht naar de plek gaan als je ook kan omlopen en half zo snel lopen om met je ex te kunnen gaan?). Al zijn vrienden denken er zo over, uiteraard - en dat al míjn vrienden het raar vinden, dat is alleen omdat ze mij naar de mond praten. Die blik in zijn ogen, dat was geen verliefdheid, dat was enkel omdat hij seks wou met mij, uit nostalgie. Want ja, mannen kunnen gevoelens en seks compleet loskoppelen. En dat was mijn schuld, ik was hem aan het verleiden - niet dat hij zijn goesting gehad heeft, maar toch. En het is door mijzelf, dat ik dat zo interpreteer, dat ik mijzelf én hém pijn doe. Oeioei, ik heb hem pijn gedaan, help! Hij breekt een relatie van 5.5 jaar af, en ík zou hem pijn doen? Alles wat ik gedaan heb het laatste jaar, is proberen hem duidelijk te maken hoeveel pijn hij míj deed, hoeveel risico's hij nam. En zelfs nadat hij het uitgemaakt had, heb ik mij verontschuldigd, en ik was bereid hem te vergeven omdat wat we samen hadden zo mooi was (Maar allee, wat zou ik hem moeten vergeven?). Dat hoor ik langs alle kanten: wat een mooi koppel dat we waren, hoe het kan dat zo'n koppel na zo'n lange tijd uiteengaat. Ons échte leven samen ging over een paar maand beginnen, waar we al zo lang naar uitkeken, het moment dat ik zou afgestudeerd zijn. Veel koppels die minder lang samen zijn dan wij, zijn intussen al getrouwd. 

Onvoorstelbaar. Ik heb nog nooit iemand zo egocentrisch geweten. Maar als ik hem zeg dat hij zo egoïstisch en narcistisch geworden is, dan lacht hij mij uit natuurlijk - waarom zou hij luisteren naar iemand anders, naar de persoon die hem het beste kent? Beter enkel luisteren naar de dingen die in zijn kraam passen, natuurlijk. 

Wat ik vroeg, was dat hij besliste: ofwel zag hij een kans dat we ooit nog samen konden zijn, ofwel zag hij die kans niet en dan zagen we elkaar niet meer, nooit meer. Hij heeft duidelijk voor het laatste gekozen... Anders was het onder de voorwaarde dat hij niéts moet veranderen aan zijn gedrag. Want hij heeft niets verkeerds gedaan, niéts. En het feit dat ik duidelijkheid wil, voor mijzelf, dat is ik die hem onder druk zet. 

Ik moet nu dus vanaf nul opnieuw beginnen. Opnieuw hopen dat ik de man van mijn leven tegenkom, opnieuw een relatie en een leven samen opbouwen, opnieuw ten huwelijk gevraagd worden, opnieuw plannen maken over kindjes en waar we gaan wonen en zo. Ik zie het niet zitten, maar mijn biologische klok tikt... 

 

En toch, waarom blijf ik mij maar schuldig voelen? Waarom blijf ik het gevoel hebben dat ík het heb opgegeven, zoiets moois? 

17:53 Gepost door ikke | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

Commentaren

Veel sterkte! Het is pijnlijk om nu te beseffen hoe de zaken ervoor staan. Maar dit helpt je wel om een bepaald hoofdstuk te kunnen afsluiten.

En die ware, die ga je echt nog vinden hoor. Je biologische klok heeft nog wel even tijd, ik schat dat je ongeveer even oud bent als mij :)

Gepost door: justm3 | 09-10-11

Danku... Het is inderdaad pijnlijk. Ik kan het allemaal moeilijk begrijpen, ben ik nu echt 5.5 jaar samen geweest met iemand die zo egoïstisch is? Zijn die 5.5 jaar echt voor niets geweest? Of is hij nu echt zó veranderd, en vindt hij dat zelf echt beter? Hoe kon dit kapot gaan? Ik heb alleen maar geprobeerd mijn relatie te beschermen...

Ik wou dat ik dat hoofdstuk niet moest afsluiten eigenlijk...

Tja, ik ben bijna 24, maar ik wou een jonge moeder zijn en vroeg trouwen... Dat zit er nu precies niet meer in :s. We gingen er stilaan aan beginnen, dat is zo frustrerend, we keken er al 5.5 jaar naar uit, we willen alletwee héél graag kindjes... Maar blijkbaar heeft Schaap nu liever andere vrouwen dan kindjes.

Gepost door: Ladybird | 09-10-11

Al wat ik nog even kwijt wil, is dat wat we gehad hebben 5.5 jaar lang écht was. Het was geen leugen, het was iets moois, iets wat mij alleszins altijd zal bijblijven. Ik ben je dankbaar voor alles wat je voor mij hebt gedaan, voor alles wat ik voor jou mocht doen, voor alles wat we samen meegemaakt en geleerd hebben, zowel de goeie als de slechte tijden. Ik ga je nooit vergeten...

Gepost door: Steentje (aka Schaap) | 09-10-11

Waarom zijn we dan uiteen? Waarom heb je het dan opgegeven? Waarom heb je mij dan zo behandeld?

Gepost door: Ladybird | 09-10-11

Schaaps reactie bevestigt zijn egoïsme vind ik... Alsof hij je enkel gebruikt heeft, als zijn leerschool, als om ervaring op te doen? Flink zo dat hij intussen een duidelijke keuze heeft gemaakt, dan hoef je niet meer te twijfelen al vermoed ik dat je nog wel een hele tijd zult blijven hopen dat hij terugkomt maar dat zal volgens mij niet met hangende pootjes zijn; hij lijkt me het type niet om zijn fouten toe te geven zoals hij is veranderd volgens jou...

Jij hebt het niet opgegeven Ladybird, dat heeft HIJ gedaan. HIJ is de hoofdschuldige, want hij wil er niet meer voor gaan... Dat is hard en het zal veel tijd kosten om over die mooie jaren heen te raken maar neem er de tijd voor, en onthou dat alles ooit wel goedkomt!!

Gepost door: LJ | 10-10-11

Goh ja, uiteindelijk heb ik zelf de telefoon neergesmeten - hij heeft er niet voor gekozen om mij nooit meer te zien, maar hij wou nog altijd massa's vriendinnen en vindt nog altijd dat hij niets verkeerds heeft gedaan. En met zo iemand wil ik niet meer samen zijn, en vrienden blijven is naïef en onrealistisch. Nu kan hij mij ook nog verwijten dat ik kinderachtig ben, want alles is toch altijd mijn schuld... Hoe gemeen van mij dat ik geloof in onze relatie en in onze liefde, en dat ik die wil beschermen. Door en door slecht, dat ben ik! En hoe slecht dat ik hem verleid!

Gepost door: Ladybird | 10-10-11

Danku voor uw reactie trouwens, LJ... Niet dat het voor hem iets zal uitmaken, want als mensen mij gelijk geven is dat toch alleen maar omdat ze mij naar de mond praten, volgens hem. Iets wat zíjn vrienden nooit zouden doen natuurlijk, die zijn er uiteraard allemaal dolenthousiast over dat hij zijn verloofde gedumpt heeft.

Gepost door: Ladybird | 10-10-11

Schaap en z'n vriendjes zijn precies heel erg volwassen mensen... *not* Wacht maar tot ze in de dertig zijn en HUN biologische klok begint te tikken!

Ik praat jou helemaal niet naar de mond, ik geef keihard en eerlijk mijn mening. Oké we hebben enkel jouw kant van het verhaal maar ik zie niet in waarom je zou overdrijven. Hij heeft je enorm gekwetst en je gebruikt je blog om stoom af te laten, zoals het hoort.
't Is niet omdat ik jou een toffe vind en 't is niet omdat ik Schaap een mot zou verkopen als ik hem op straat tegenkwam, dat ik niet naar zijn kant van het verhaal zou luisteren als hij het lef had om dat te vertellen, ja graag zelfs, en ik zou opnieuw keihard en eerlijk mijn mening geven, eendert in wiens voor- of nadeel dat is!

Gepost door: LJ | 10-10-11

Ik praat hier ook niemand naar de mond. Ik besef dat elk verhaal twee kanten heeft. Maar naar wat ik hier van jou lees, en naar de reacties die schaap geeft, ben ik heel eerlijk in wat ik zeg. Met hoe ik het verhaal nu ken blijf ik schaap egoïstisch, manipulatief en kinderachtig vinden...

Gepost door: justm3 | 10-10-11

Danku, het doet deugd van dat te horen... Schaap doet altijd uitschijnen dat het allemaal mijn schuld is. Hij heeft ook niet aan zijn familie verteld waarom we uiteen zijn... En als mijn familie, die het wel weet, mijn kant kiest, telt dat niet natuurlijk - nochtans gaan ze het ook wel zeggen als ze ergens niet mee akkoord zijn.

Schaap is twee jaar ouder dan ik, zijn biologische klok zou eigenlijk harder moeten tikken, maar mannen zijn zo'n luxebeesten he... Die hebben daar allemaal geen last van, die kunnen op hun 70ste nog kinderen verwekken...

Gepost door: Ladybird | 10-10-11

@LJ: dat ik mijn verhaal hier niet vertel heeft niks te maken met lef of lafheid, ik hoef me tegen jullie niet te verantwoorden of verdedigen, enkel tegen Ladybird, en dat heb ik al tot in den treure geprobeerd...

Gepost door: Steentje (aka Schaap) | 10-10-11

En wat je ook zegt, uw uitleg zal nooit genoeg zijn, ik zal nooit snappen waarom je die bitch boven uw verloofde kiest. Hoe je nog kan leven met jezelf. Waarom de lieve, betrouwbare Schaap in zo'n monster veranderd is.

Ik ben duidelijk geweest: ofwel zie je mij nog graag, wil je het nog een kans geven, wil je zien of er nog iets aan te doen valt, zie je in wat je verkeerd hebt gedaan, en dan kom je af vanavond. Ofwel kom je niet af, en dan is het gedaan voor altijd, en dan zal ik u altijd zien als dat stuk man dat mij jaren heeft voorgelogen, die narcist, dat egocentrisch geval dat mij al mijn dromen heeft afgenomen en er niet eens spijt van heeft. Dan krijg je mij nooit meer te zien, ik heb u genoeg kansen gegeven, een paar duizend meer dan je verdiend hebt, en dan is het duidelijk dat je mijn aandacht en energie niet meer waard bent.

Gepost door: Ladybird | 10-10-11

Schaap, ik zeg niet dat je je moet verdedigen, 't is hier geen rechtszaak met the good en the bad one tgo elkaar. Ik wil hier geen ruzie beginnen, dit is iets tussen jou en Ladybird, maar mij dunkt dat je misschien eerst even naar jezelf moet kijken en ophoudt met Ladybird lastig te vallen met jou 'in de war zijn' enz, en haar zodoende valse hoop blijft geven. Besef je dan niet hoe egoïstisch het is om van haar te verwachten dat ze jou zomaar vergeeft? Dat ze het oké vindt dat jij optrekt met een vrouw voor wie je gevoelens hebt? Dat ze op jou blijft wachten tot je weer normaal gaat doen?
Ik vind het heel moedig van haar dat ze zich zo sterk houdt, ook al doet ze zich sowieso sterker voor dan ze zich voelt. Ik denk niet dat jij nog gaat veranderen; daarvoor moet je je fout(en) toegeven en ik geloof niet dat jij dat kan - dat maak ik op uit wat Ladybird ons verteld heeft, hoe zij jouw karakter en handelingen heeft beschreven.
Je maakt je er makkelijk vanaf door te zeggen dat je ons je verhaal niet verschuldigd bent, en dat is natuurlijk je volste recht, maar dan moet je van ons niet verwachten dat we jouw kant kiezen hé.
En Ladybird, 't wordt tijd dat je een nieuwe blog begint, ergens waar je volledig jezelf kan zijn!

Gepost door: LJ | 10-10-11

De commentaren zijn gesloten.