18-09-11

Gedaan

Hij heeft het uitgemaakt. Definitief. 

 

Ik ben er kapot van. Mijn leven is gedaan... De man van mijn leven, de persoon die ik het liefste zie op de hele wereld, de persoon die altijd op de eerste plaats kwam, wil niet meer met mij verder. Geen trouwen, geen kindjes krijgen, die verloving was ook maar een loze belofte. 

Mijn leven heeft geen zin meer... Niets heeft nog zin zonder hem... 

 

Schaap, alstublieft, we waren zo goed samen, dat kan toch niet allemaal weg zijn? 

21:38 Gepost door ikke | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

Ik vind het echt heel erg voor je, Ladybird!

Hoewel ik moet toegeven dat ik af en toe moeite hebt met hoe je het allemaal verwoord op je blog en je, naar mijn mening, te veel aan Schaap vastklampt. Maar zoals je al zei is dit je enige uitlaatklep en dus respecteer ik dat.

Ik begrijp dat je nu door een hele moeilijke tijd gaat. En dat je geen einde ziet aan de donkere tunnel. Maar op een dag zal de zon terug schijnen: ECHT WAAR!

Ik denk eerlijk gezegd dat het ook heel belangrijk is dat er iets verandert aan je gebrek aan zelfvertrouwen. Ik weet dat je er al aan werkt, maar ik wens het je zooooo toe dat je je goed in je vel voelt. Want uit wat je hier de voorbije jaren allemaal al schreef, maak ik op dat je een geweldig leuke madame bent. Ik ben niet voor niets jou blog gaan volgen. Trouwens effe een "note to myself": ik moet ook hoogdringend iets aan mijn gebrek aan zelfvertrouwen gaan doen. Let's do it together!

Ik stuur je bij deze een dikke virtuele knuffel en hoop dat je toch een heel klein beetje slaapt vannacht. Sterkte, meid!

Gepost door: Tita | 18-09-11

Nog eventjes iets.

Ik ben op zich een vrolijke meid, maar ik kan ook ongelooflijk down zijn. De laatste tijd voel ik me ook niet altijd zo happy omwille van de situatie met mijn zussen.

Maar er is iets wat wel een beetje helpt bij mij. Ik probeer elke avond of op een moeilijk moment terug te denken aan iets leuks van die dag. Soms is dat maar iets kleins zoals gisteren de geur van een regenbui en vandaag de "Olé, stinkpaté" en "Klaas Vaak komt niet bij mij vandaag" van mijn buurjongen toen ik hem slaapwel wenste. 't Is maar een kleine troost, ik weet het. Eigenlijk is het meer een bewuste poging om positief in het leven te staan. Maar soms brengt zo'n herinnering écht een glimlach op mijn gezicht.

Gepost door: Tita | 18-09-11

Veel sterkte! Nu zie jij het waarschijnlijk helemaal nog niet zo maar ik vind dat het van schaap erg netjes is om je dit te vertellen. Hij zat duidelijk met twijfels die wat ik denk al vrij hard deze richting uit gingen. Zolang hij nog twijfels had gaf hij je ergens nog een valse hoop. Nu weet je ten minste waaraan en waaraf en kan je echt aan het verwerkingsproces starten.

Ik weet dat je het nu heel zwaar hebt, huilen en rouwen om je relatie kan echt geen kwaad dus doe dat ook, laat al je verdriet eruit. Veel sterkte, maar ik weet dat je erdoor zal geraken :)

Gepost door: justm3 | 19-09-11

@Tita: vastklampen aan Schaap, dat is toch normaal? Als je 5.5 jaar samen bent, twee jaar verloofd en een jaar samenwoont, is je relatie het belangrijkste van al. Ik was ervan overtuigd dat wij voor altijd zouden samenblijven, en dat ik er altijd voor zou blijven vechten. Blijkbaar denkt Schaap er anders over. Maar als ik mij vastklamp aan Schaap, is dat alleen maar omdat ik mijn relatie wil redden en omdat ik er alles wil aan doen om hem gelukkig te maken.

@justm3: een relatie van zo lang maak je toch niet uit via de telefoon normaal, hoor... En alles op mij steken en ontkennen dat hij zelf iets verkeerds gedaan heeft, vind ik ook niet netjes. Daarbij, als hij vindt dat het door mijn laag zelfbeeld komt, moet hij daar iets aan doen, mij daarin steunen, mij niet dumpen. Mijn laag zelfbeeld is heel erg laag geworden omdat hij zo veel tijd aan andere vrouwen besteedde: je zou je voor minder slecht en minderwaardig voelen. Maar hij hield liever vast aan die vrouwen dan aan mij... Als iemand een zwakte heeft dan ondersteun je die persoon, dan laat je die niet vallen. Iedereen heeft zijn mindere kanten, Schaap ook, en ik heb hem daar altijd proberen in te steunen. Moest hij een slechte knie hebben, dan zou ik ervoor zorgen dat hij weinig trappen moet doen, zou ik dingen voor hem oprapen... Maar als ik een angststoornis heb, en een laag zelfbeeld, gaat hij achter andere vrouwen lopen om dat nog te verergeren. Dat klopt toch niet?

Gepost door: Ladybird | 19-09-11

Wat vreselijk om te lezen lieverd. Ik vind het echt vreselijk dat je hier door moet.
Langst de andere kant vind ik dit eigenlijk zo slecht niet. Wil je echt met iemand samenblijven die je niet behandelt zoals het hoort? Die met zijn hart half ergens anders is? Iemand die niet van je houdt? Want daar draait het tenslotte om. Schaap houdt niet meer genoeg van je om een leven met je te willen.
En ik begrijp dat dit ongelooflijk veel pijn doet op dit moment en dat jij net het omgekeerde wil, maar je kan hem nu eenmaal niet dwingen om van je te houden. Het spijt me ontzettend omdat te moeten zeggen, maar zo is het nu eenmaal. Het gaat even ontzettend moeilijk worden en heel de wereld gaat vierkant draaien, maar aan het einde van de tunnel ga je er beter uitkomen.
Geloof me, een van mijn beste vriendinnen werd verlaten door haar man na 12 jaar 4 maanden na de geboorte van hun dochtertje. Ze heeft de hel gezien. Maar als ik haar vandaag zie lachen is ze er een betere, sterkere en mooiere vrouw door geworden.
Ik weet dat je hier nu op dit moment helemaal geen boodschap aan hebt, maar weet dat er heel veel mensen voor je zijn. Mensen op wie je kan steunen en kan rekenen. En je weet dat ik een van die mensen ben! Je weet me te vinden he meisje!

Gepost door: Alice | 19-09-11

Ik kan mij alleen maar aansluiten wat Alice zegt, maar zelf zit ik ook nog altijd niet zover. Tijd heelt de wonden, is wel iets waar ik achter ben gekomen. De eerste weken was ik gewoonweg elke dag down, heb zelfs 2 weken ziekenverlof aangevraagd bij de dokter. Ik ben momenteel angstig om alleen te blijven.
Maar één ding weet ik zeker, nu ik je al een tijdje gevolgd heb. Met Schaap is het hetzelfde verlopen als bij mijn ex. Ze zijn verliefd geworden op iemand anders, en neem het van mij aan, dan kun je doen wat je wil, het is verloren. Echt. Steek er geen energie meer in, want het loont niet. Sterkte en probeer wat positief te denken ook al is dat niet gemakkelijk. Zoek goede vrienden op waar je mee kunt praten. Doen.

Gepost door: HansDeZwans | 19-09-11

Ik sluit ook aan bij Alice. Wil je echt iemand die niet van je houdt zoals het hoort? Had het echt onvoorwaardelijke liefde geweest dan had hij je gesteund.. en niet verder de put in geduwd. Jij ziet hem graag, dus de liefde verblind die slechte punten. Maar eerlijk? Volgens mij is het zo'n man, die als zijn vrouw ernstig ziek wordt, snel de biezen neemt. Wil je zo'n man? Volgens mij verdien je VEEL beter!
Mijn gedacht is, dat hij je even aan het lijntje heeft gehouden om te zien waar het naartoe ging met die collega.. en waarschijnlijk zijn ze verder gegaan en kon hij je dumpen.

En ja, eenmaal verliefde op iemand anders, is het voor bij. Echt geen energie meer insteken! Ik kan ervan meespreken (van beide kanten!)

Veel sterkte, veel knuffels en hou je sterk, je verdient beter en je gaat ook beter vinden!
Groetjes
Nathalie

Gepost door: Nathalie | 19-09-11

Hij blijft volhouden dat die collega er niets mee te maken heeft, dat zijn gevoelens voor haar over zijn en dat zij hem ook niet beïnvloed heeft in zijn keuze... Maar ik snap het zelf ook niet. Het ene moment ziet hij mij graag, wil hij met mij trouwen en voor altijd voor mij zorgen, en het volgende moment maakt hij het uit? Waar zijn die gevoelens zo snel naartoe? Hij doet er zo apathisch over, ik snap hem echt niet... Ik ben er letterlijk kapot van, ik zit er compleet onderdoor, maar als ik dat aan hem zeg, is het van: "Kan ik dan in het appartement slapen deze week?". By the way: hij vindt het ook logisch dat, als hij mij dumpt, ik diegene ben die moet verhuizen...

Gepost door: Ladybird | 20-09-11

Je schrijft dat je gelooft dat gevoelens dan wel kunnen veranderen, maar dat liefde niet ineens kan verdwijnen.
Ik herken mezelf daar in, omdat dat bij mij ook niet 'ineens' is gegaan. Ik merkte dat, hoe meer ik tot mijn collega werd aangetrokken, mijn gevoelens tgo Teamo veranderden en zo ook de liefde langzaam veranderde naar tja, iets dat minder sterk was, iets waarvoor ik niet meer wou vechten, iets waarvan ik dacht dat het vanzelfsprekend zou blijven bestaan ook als ik er met een ander vandoor ging. Ik ben Teamo altijd graag blijven zien terwijl ik hem bedroog, maar op een andere manier dan voordien. Liefde verdwijnt niet plotseling... dat is een werk van maanden. Ofwel teken dat hij nooit dé liefde heeft gevoeld...

Liefde is een werkwoord, je moet continu blijven werken aan je relatie. Niets in het leven gaat zomaar vanzelf. Schaap heeft het mijns inziens veel te snel opgegeven.

Dat hij het logisch vindt dat jij moet verhuizen, kan er ook mee te maken hebben dat hij weet dat jij in je eentje de huur niet kan veroorloven? En dan nog, zou je er willen blijven wonen, met al die spookbeelden van jullie gelukkige tijd samen die daar rondwaren?

Geef hem ook de tijd om je te missen.... misschien is hij nu gewoon kwaad en in de war, misschien komt hij nog tot 'inzicht' - maar hoop er niet op, hoop sloopt je, zeker als het vals blijkt te zijn.
Verder: zie mijn mail !

groetjes

Gepost door: LJ | 20-09-11

De commentaren zijn gesloten.