16-09-11

Fell off the wagon

Ik heb hem gebeld. Verdorie toch... Gefaald, na 2.5 dagen tanden bijten. 

Al de ganse dag waren alle tweedezitters aan het stressen: de punten komen online! Ik trek mij daar normaal niet zo veel van aan - zeker niet als ik weet dat ik een vak niet heb meegedaan en sowieso gebuisd ben -, maar als je in zo'n omgeving probeert te werken... Toch maar even gespiekt dus. Wat bleek: tegen alle verwachtingen in (ik was lessen voor een bepaald vak al aan het inplannen) voor alles (dat ik heb meegedaan) erdoor. En mijn eerste gedacht was: Schaap zal blij zijn, hij heeft mij zo gesteund, ondanks alles. Dus: ik hem gebeld... Maar dat was duidelijk fout. Hij klonk niet enthousiast mij te horen - weet eigenlijk niet hoe hij wél klonk, maar bon -, en gewoon al zijn stem horen was heel zwaar. Maar ik wou hem bedanken omdat het zonder zijn steun niet gelukt zou zijn. Het was een moment van sterkte, niet van zwakte, maar toch, ik heb er spijt van... Nu heb ik het gevoel dat ik gefaald heb. Ik heb mij verontschuldigd via sms, hij antwoordt niet, hopelijk neemt hij het mij niet kwalijk... 

Het blijft moeilijk, afkicken van de liefde van je leven, zelfs al is het - hopelijk - maar tijdelijk... 

Ik blijf er alleszins van overtuigd dat we er samen uit kunnen geraken. Zolang hij maar wil... 

En verder: ik doe mijn best om te werken aan de punten die hij niet goed vindt. Ik moet op mijn stage de module "zelfvertrouwen" begeleiden: ik ga al die oefeningen zelf proberen, en maandag ga ik voor de eerste keer naar een nieuwe psychologe. Werken aan mijn angst, mijn onzekerheid, en proberen om te gaan met het Schaap missen... 

22:20 Gepost door ikke | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Da's een mooie stap vooruit, dat je je minpunten inziet en aan jezelf wil werken. Konden maar meer mensen dat ;-) Gefeliciteerd met de goede schoolresultaten!!

Gepost door: LJ | 17-09-11

Danku... Het doet deugd om iets positiefs te horen.

Gepost door: Ladybird | 17-09-11

De commentaren zijn gesloten.