17-03-11

SMS

"Vind het jammer dat ik weg moest. Enfin, niet dat ik weg moest, maar ik voel aan dat er iets scheelt. Zo kan ik echt niet verder. Ik hoop dat je morgen even tijd hebt om te luisteren..."

Berichtje van Schaap, kreeg ik gisterenavond. Ik was op een repetitie, hij was gaan eten met collega's en zou daarna misschien nog meegaan naar een afterworkparty.

Ok, ik had misschien een beetje laten merken dat ik het niet zo leuk vond dat hij uitging, omdat collega X. daar bij ging zijn. De vrouw over wie we in december zo'n zware ruzie hebben gehad, toen hij achter mijn rug met haar op restaurant was geweest. De zwaarste ruzie in onze vijf jaar samen, die nooit echt opgelost is geraakt, en waarover daarna nog vele andere ruzies zijn gevolgd. Die ervoor gezorgd hebben dat ik de laatste maanden maar aan één ding meer kon denken: Hoe zorg ik ervoor dat Schaap mij graag blijft zien? En die ervoor zorgden dat ik al mijn woorden moest wikken en wegen, want ook maar één verwijzing naar de ruzie zorgde ervoor dat Schaap weer kwaad werd. En die ervoor zorgden dat ik mij niets waard voelde, omdat ik maar één ding meer kon doen: mij wegcijferen voor Schaap, om hém gelukkig te maken, terwijl ik mijzelf alleen maar slecht voelde. De avond voor mijn examens lag ik soms meer wakker van Schaap en collega X. dan  van mijn examens zelf. Die bijna allemaal slecht waren, by the way.

 

Ah, trouwens, nog iets: het bovenstaande berichtje was per ongeluk bij mij terechtgekomen. Het was bedoeld voor collega X. Met wie hij dus spreekt over de problemen in onze relatie, over hoe hij het niet meer ziet zitten. Hij weet dat ik een probleem heb met dat mens, maar blijkbaar gaat hij liever haar hart uitstorten bij haar dan bij mij.

 

Ik kan niet meer. Ik ben kapot. Moegestreden. Ik zie hem graag, maar ik kan mijzelf zo niet blijven vernederen. Ik kan niet blijven op de toppen van mijn tenen lopen en mijn tong drie keer omdraaien voor ik iets zeg. En misschien ben ik irrationeel door te hopen dat hij op zijn minst niet gaat klagen over mij tegen dat mens. Maar ik voel mij er zó slécht bij, telt dat dan niet mee?

Ik ben op. Op.  

13:30 Gepost door ikke | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

Commentaren

Lijkt mij dat jullie DRINGEND eens moeten praten met elkaar, open en eerlijk! Is niet altijd simpel ik weet het... Niet opgeven hé.

Gepost door: LJ | 17-03-11

Hey Ladybird

Vriendschap tussen een man en een vrouw BESTAAT! OOK als 1 van de 2 een relatie heeft. Ik vind het jammer dat die vriendschap nu tussen jullie instaat, want dat hoeft helemaal het geval niet te zijn.

Uit dat sms-je maak ik eigenlijk niets verkeerds op. Ja, hij praat met die vriendin over jullie relatieproblemen. Maar dat doe jij ook: via dit blog. En misschien ook wel met je vriendinnen? Maar dat is vaak juist goed want praten met een buitenstaander geeft soms andere perspectieven en inzichten.

Wat ik me afvraag: heb jij haar eigenlijk al eens ontmoet? Misschien moeten jullie haar eens bij jullie uitnodigen? Ik vind het namelijk wel niet meer dan logisch dat jij zijn vrienden kent en hij de jouwe. Bovendien weet je dan ten minste met wie je te maken hebt. Maar daar moet je je natuurlijk wel voor openstellen.

Ik vrees een beetje dat je TE jaloers reageert omdat je de situatie verkeerd inschat. (Trouwens: met een gezonde jaloezie is niets mis, maar TE jaloers zijn is NOOIT goed.) Het feit dat Schaap toen in december hier gereageerd heeft en zijn kant van het verhaal heeft verteld, doet me sterk vermoeden dat hij zich de hele situatie heel sterk aantrekt en dat hij je ECHT graag ziet. Waarschijnlijk loopt hij OOK al de hele tijd op de toppen van zijn tenen en is hij OOK op. Bovendien is hij vroeger naar huis gekomen van dat feestje: VOOR JOU!!!

Misschien moet je toch eens proberen om je jaloezie in toom te houden? En je openstellen voor een gesprek met die vriendin? Wie weet is het een toffe madame en kunnen jullie het heel goed met elkaar vinden. En babbel eens goed met Schaap: het gaat jullie beiden goed doen!

Ik duim in ieder geval!

groetjes
Tita / Birsen

Gepost door: Tita | 17-03-11

Misschien had ik er moeten bijzeggen dat ik nooit gezegd heb dat hij niet naar dat feestje mocht gaan, dat ik zelf niet thuis was toen hij naar huis kwam en dat hij al lag te slapen tegen dat ik thuis kwam van de repetitie... En dat Schaap nooit geïnteresseerd is geweest in uitgaan, tot die collega hem meevroeg. En nee, ik vertel niemand van mijn vriendinnen over onze relatieproblemen. Dit is iets anders: hier is niemand die ons kent of die die problemen later tegen ons kan gebruiken. En die collega ontmoeten wil ik absoluut niet. Ik vind het doodeng dat er iemand is die zoveel over mij en over ons weet, ik kan daar niet mee om - Schaap zou altijd alles aan iedereen vertellen, daar hebben we al vaker ruzie over gehad. Daarbij, na al die maanden ruzie om haar denk ik niet dat ik daar ooit nog vriendelijk tegen kan doen. Zij weet trouwens ook al maanden dat ik een probleem met haar heb, en ze heeft zelf een relatie: het is ook voor een deel aan haar om afstand te houden. Dat is wat ik zou doen in die situatie alleszins...

Gepost door: Ladybird | 17-03-11

Waar ik in december nog schaap zijn kant koos, ga ik nu eerlijk gezegd met Ladybird mee. Ik begrijp wat Tita zegt hoor... over vrienden kunnen zijn. Maar als je partner zich niet goed voelt bij de situatie en dit duidelijk heeft laten blijken.. dan doe je allebei water bij je wijn. En ik begrijp meer dan goed genoeg hoe Ladybird zich nu voelt. Evengoed als ik begrijp hoe Schaap zich voelt.
Heb jammer genoeg met scha en schande moeten leren wat een vriendschap tussen man en vrouw kan aanrichten. En nu maanden later als ik terugkijk dan zie ik inderdaad dat ik M ongelooflijk veel pijn heb gedaan. Ben alleen zo blij dat ik zag wat mijn "onschuldige" (en dat was ze ook!) deed met M voor het te laat was. Want als ik moet kiezen tussen de liefde van mijn leven of een gewone vriend.. dan is de keuze snel gemaakt.

Hele dikke knuffel Ladybird! Ik denk dat het hoog tijd wordt dat jullie eens goed met elkaar praten.. want zoals jullie zeggen zo kunnen jullie niet voort.

Gepost door: Alice | 18-03-11

Gisteren hebben we wel wat gepraat, maar ik weet het niet... Hij snapt precies niet hoe diep het zit, hij ging er nogal licht over: hij heeft lopen zingen, was heel vrolijk... Maar ik zit er echt compleet door. Ik kan niet meer eten, ik moest gisteren ergens mijn gsm-nummer geven en ik kon er begot niet meer opkomen... Ik heb hem vooral gezegd dat ik niet wil dat hij met haar over mij en over ons praat. Zijn argument is dan: "Ja maar, ik ga daar raad vragen om u te helpen, en zij geeft mij dan tips want zij heeft alles hetzelfde meegemaakt als u". Maar ik wil een relatie met twee, niet met drie. Als ik mij nu al van alles dat hij doet moet gaan afvragen of hij dat van haar heeft of van zichzelf... Daarbij: zij heeft geen zaken met mijn leven, zeker niet met mijn problemen, daar heb ik andere mensen voor. Als Schaap erover wil praten moet hij dat maar met mij doen, en zéker niet met de persoon die ik als grootste bedreiging voor onze relatie zie.


By the way: een nieuwe beha gaan kopen om jezelf te troosten als je erdoor zit is écht geen goed idee. Ik heb te horen gekregen dat ik blijkbaar met mijn maten geen decolleté kan aandoen, niets van keuze heb in beha's, en ik moet blijkbaar beha's aandoen die er uitzien als een sportbh :p. Allemaal gehoord van een madam die mij aansprak met "kienneke" - kan het genanter? Uiteraard kom je dan thuis met een bh waar je niet echt enthousiast over bent, enkel maar omdat je geen nee durft te zeggen tegen zo'n mens...

Gepost door: Ladybird | 18-03-11

Ik zal het kort houden: ik hou van Ladybird! Ik zou alles voor haar doen om haar gelukkig te maken. Al meer dan vijf jaar zijn we samen, en ik durf oprecht zeggen dat ik al minstens even lang mijn best doe opdat zij zich goed zou voelen. Ik heb me in het verleden vaak aangepast of zelfs weggecijferd om te proberen Ladybird gelukkig te maken, en te helpen haar aanhoudende problemen op te lossen.

Helaas blijkt telkens weer mijn onmacht om ook maar iets te helpen. Als ik het aan Ladybird zelve vraag, weet ze ook niet hoe ze zichzelf kan helpen, en hoe ik haar kan helpen. Ook de psychologe van dienst doet mijns inziens niet heel erg veel. Is het dan zo abnormaal dat ik bij goede vrienden (nee, ik ga niet zomaar bij de eerste de beste over mijn/onze problemen vertellen) probeer raad te zoeken? Als er dan iemand is die volledig gelijkaardige problemen heeft gehad, het ook heel moeilijk heeft gehad, maar er uiteindelijk is uitgeraakt, moet ik die dan compleet negeren omdat het een vrouw is?

By the way: in de discussies die we gisteren hadden, werden de woorden 'gebrek aan respect' en 'vernedering' nogal frequent gebruikt. Ik zou Ladybird niet respecteren en zelfs vernederen door bij die goede vriendin om raad te gaan vragen om haar/ons vooruit te helpen. Ik kan begrijpen dat je zo'n gevoel krijgt. Ik vind het echter niet getuigen van veel 'respect' dat ik een goede vriendin, die ons probeert vooruit te helpen en die ervoor zorgt dat ik ermee om kan gaan, zou moeten laten vallen. Tevens vind ik het ook wat 'vernederend' dat er gisteren maar één manier was om om de ruzie gisteren enigzins te sussen: mij volledig plooien naar de wensen van Ladybird. Wie zei me onlangs ook weer dat koppels samen beslissingen nemen en compromissen sluiten?

Zoals al gezegd: ik zou alles doen om Ladybird te helpen... Laat me dat dan ook doen...

Gepost door: Steentje (aka Schaap) | 18-03-11

Ik word niet geholpen door altijd maar weer extra zorgen en extra bedreigingen te krijgen... De andere zorgen kan je niet weghalen, dat heb ik al duizend keer gezegd. Het enige dat je kan doen is ervoor zorgen dat ik mij op zijn minst over onze relatie geen zorgen moet maken, maar dat maak je juist erger... En ik heb niet gezegd dat je er geen contact meer mee mag hebben: ik wil gewoon absoluuuuuut niet dat je met haar gaat klagen over mij en over de problemen in onze relatie. En dat is ook al een compromis, want ik vind eigenlijk dat niémand daar zaken mee heeft, dat dat tussen ons moet blijven. Ik wil een relatie met u, niet met de rest van de wereld en zeker niet met die ene persoon waar we al sinds december ruzie over hebben. En die je blijkbaar écht niet kan loslaten, want je kiest haar boven mijn gevoelens...

Gepost door: Ladybird | 18-03-11

Lieve schaap en Ladybird,

Jullie zijn allebei dus in staat om op een blog glashelder jullie gevoelens op te schrijven en voeren langst hier de discussie... Maar eigenlijk zouden jullie die discussie samen moeten voeren.
En ik ga hier een hele hoop zaken zeggen die mijn zaken niet zijn, maar vermits het hier op de blog staat kan ik alleen maar vertellen wat M. en ik de afgelopen maanden hebben geleerd.

Lieve schaap,
Ik herken me eigenlijk perfect in wat je zegt, voornamelijk omdat ik jou woorden in het afgelopen jaar wel honderdduizendkeer heb gezegd. A'dam en ik wij waren hele goede vrienden. Hij was iemand bij wie ik mijn hart kon luchten. Die ik 100% vertrouwde. Waar ik me erg goed bij voelde. Maar en ik weet dat jij het zult begrijpen het ook daarmee eindigde. A'dam was een vriend, een hele goeie vriend, maar niet de man waarvoor ik heel mijn relatie zou opblazen. Langst de andere kant was er M. die me niet verbood A'dam te zien of te horen. Maar die het er wel erg moeilijk mee had. Jaloers was, twijfelde en niet kon en wou begrijpen waarom ik niet genoeg had aan hem. Ik heb hem ontelbare keren uitgelegd dat vriendschap en liefde niet te vergelijken valt. Dat ik af en toe ook een klankbord buiten onze relatie nodig had en dat "houden van iemand" niet wil zeggen dat je enkel exclusief van die persoon bent. Ik heb het een tijdje volgehouden ook. Met regelmatig ruzies, M. verdrietig zijn, hem zien verstarren. En wat deed ik. Ik besprek met A'dam de reactie van M. die me raadgaf hoe ik hem het beste kon aanpakken hoe ik het zou moeten doen en hoe het mss beter zou worden. Want A'dam en M... die lijken zo op elkaar. M. heeft mij nooit verboden A'dam te zien, te spreken of te horen. Ik wist dat het diep vanbinnen was wat hij wou, maar hij zou het nooit van mij eisen. M. ziet mij te graag om iets dierbaar van me af te nemen. Ik heb uiteindelijk voor de jaarwisseling de knoop zelf doorgehakt. Ik heb tegen A'dam gezegd dat we er beter mee ophielden. Dat ik M. niet langer wou pijn doen, zelfs al vond ik die pijn onredelijk. Ik heb het niet gedaan omdat M. het mij vroeg, maar omdat ik er voor koos diegene die het allerbelangrijkste op de wereld is voor mij niet nodeloos ongerust en ja zelf "ziek" te maken. En ik begrijp beter dan wie ook dat je niet snapt waar Ladybird zich zo druk inmaakt. Ik begrijp dat je niet ziet waar het probleem zich stelt. Ik deed dat ook niet. En ik vind tot op de dag van vandaag dat ik totaal niks verkeerd heb gedaan. En ik mis A'dam enorm hard...elke dag nogsteeds. En ik heb nogsteeds de behoefte om hem te bellen of te mailen. En ik zeg helemaal niet dat je dezelfde beslissing moet nemen als ik. Ik wil je alleen maar laten weten dat ik het begrijp.

Lieve Ladybird,

Het was jij die me in december zei dat vriendschap tussen een man en een vrouw niet kan... en je hebt gelijk gekregen. Niet vanwege het feit dat er meer zou zijn. Ik blijf bij mijn standpunt dat mannen en vrouwen een pure vriendschap absoluut kunnen hebben. Maar ik heb ook geleerd dat die vriendschap je partner enorm kan kwetsen. Ik heb bij M. echt gezien dat hij ziek werd van mijn houding. Dus ik vind het vreselijk waar jij nu doormoet, want ik wens het echt niemand toe. Maar het is belangrijk dat je inziet dat Schaap echt heel veel van je houdt. En eerlijk, daar twijfel ik geen moment aan. Hij is weer op je blog en hij reageert weer, lieve meid. Dat zou hij niet doen als hij je niet ongelooflijk graag zag en voor je wil vechten.

Ik hoop echt dat jullie eruit komen en elkaar ergens in het midden misschien vinden.

Gepost door: Alice | 18-03-11

Danku voor je verhaal Alice... Het doet deugd om te horen dat ik niet de enige ben die zoiets doormaakt. En nee, het is niet rationeel, en Schaap is heel erg rationeel en ik ben heel erg emotioneel, maar wat ik nu voel is té erg om zo te laten. Ik ben er compleet onderdoor aan het gaan, en er moet iéts veranderen. Maar het is een lose-lose-situatie, en we gaan alletwee dingen moeten opgeven... Maar als jij en M. er door kunnen geraken zouden wij dat ook moeten kunnen.

Gepost door: Ladybird | 18-03-11

Inderdaad, dank je voor je verhaal, Alice. Het is heel erg herkenbaar en volledig van toepassing op onze situatie. Ik begrijp ook heel goed hoe het moet voelen om aan de andere kant te staan. Ik stel me echter de vraag: jij hebt een goede vriend moeten opgeven, je mist hem nog regelmatig; waarom moet het zo? Bestaat er dan geen gulden middenweg?

In mijn geval is de goede vriendin een collega, dat maakt de dingen nog wat gecompliceerder, waardoor het volledig breken met die vriendin-collega in de praktijk nogal onhandig is.

Wat ik me bovenal afvraag: ik ben nog jong en wil in mijn leven nog veel mensen leren kennen. Kan ik dan serieus voor de rest van mijn leven enkel nog mannelijke vrienden maken? Ik spreek hier voor de duidelijkheid niet over kameraadschappen of "vriendschappen", maar over echte vriendschappen.

Als ik een probleem heb, dan vraag ik soms raad aan vrienden. Dat deed ik heel vroeger nooit, want ik had geen vrienden. In mijn studententijd heb ik op heel mooie wijze de waarde van vrienden ontdekt. Sindsdien vraag ik, als ik daar nood aan heb, raad en advies. Als het dan over relationele zaken gaat, dan wil ik graag zowel een mannelijk als een vrouwelijk standpunt horen, omdat ik er rotsvast van overtuigd ben dat dat een meerwaarde kan bieden. Ben ik nu echt zo raar?

Gepost door: Steentje (aka Schaap) | 18-03-11

Bij ons bestond er geen gulden middenweg neen. Dat kan ik nu 3 maanden later echt zeggen. Ik ben er tot op vandaag zeker van dat mijn huwelijk zou gestrand zijn als ik de knoop niet had doorgehakt. En ja dat is ongelooflijk moeilijk om toe te geven, want dat betekent inderdaad waarschijnlijk dat ik de rest van mijn leven ben aangewezen op vrouwelijke vriendinnen. (Of homo's :D)
Ik begrijp absoluut dat volledig breken voor jullie gewoon geen optie en dat hoeft het ook misschien helemaal niet te zijn. Zoals je zelf zegt "is er geen gulden middenweg?" Ik hoop het eigenlijk uit de grond van mijn hart wel en ik hoop nog meer dat jullie hem met twee gaan vinden! Want hoewel ik jullie enkel ken van deze blog, denk ik toch echt wel dat er veel is om voor te vechten in jullie relatie.

Gepost door: Alice | 18-03-11

Voor mij gaat het niet over álle vrouwen. Het gaat hier over die ene, specifieke vrouw met wie ik een probleem heb... Compleet irrationeel, maar het voelt gewoon zo, die vrouw voelt al maanden als een bedreiging, en deze week is dat nog eens herbevestigd. En hoe harder Schaap eraan vasthoudt dat hij haar niet wil opgeven, hoe meer bedreiging ze wordt...

Gepost door: Ladybird | 20-03-11

Ik heb eens in een vaaglijk soortgelijke situatie gezeten met Teamo. Hij zat 3 jaar geleden nog in zijn studentenclub en ging vaak uit of hing rond op café, altijd met hetzelfde groepje, waar ook een paar vrouwen bij zaten die nogal een "reputatie" hadden.
Stikjaloers was ik, toen er bovendien over hen werd geroddeld! Hebben we ook heel wat ruzies over gehad indertijd.
Maar uiteindelijk hé, heb ik me er bij neergelegd dat hij haar/hen nog regelmatig zag, op café of op een feestje omdat ik weet: 1) ik kan hem niet constant achtervolgen en in de gaten houden 2)hij is van mij 3) zij kunnen hem niet vastkrijgen 4) hij ziet MIJ graag, en niet jullie!!

Ik snap Schaap dat hij die vriendschap niet wil opgeven, maar ik geef Alice gelijk dat je opofferingen moet maken om je relatie te behouden. Beide partners moeten water bij de wijn doen, 't leven is één en al compromis.
Als jij je niet goed voelt bij die vriendschap, dan is dat zo... Kan jij niets aan doen. Jaloezie is echt een heel vreemd iets.

Teamo heeft trouwens een beste vriendin, die de vriendin is van zijn beste vriend. Ik geloof dat er best wel een vriendschap kan zijn tussen man & vrouw, maar dan moet je er open & eerlijk over zijn met je partner zodat er geen sprake kan zijn van jaloezie of achterdocht.

Als jij er een probleem mee hebt dat Schaap over zulke persoonlijke dingen praat met iemand anders/een andere vrouw, dan vind ik wel dat je hem mag vragen om dat niet te doen. Het gaat immers over jouw problemen, ook al hebben die al dan niet een invloed op jullie relatie.

Kortom, jullie moeten hier echt wel zien uit te raken. Hopelijk vind je die gulden middenweg.

Gepost door: LJ | 22-03-11

De commentaren zijn gesloten.