09-02-12

Het doet zo'n pijn, liefste...

Natalie Cole — Miss You Like Crazy

Even though it's been so long
My love for you keeps going strong
I remember the things that we used to do
A kiss in the rain till the sun shine through
I tried to deny it but I'm still in love with you

I miss you like crazy
I miss you like crazy
Ever since you went away
Every hour of every day

I miss you like crazy
I miss you like crazy
No matter what I say or do
There's just no getting over you

I can see the love shining in your eyes
And there comes a such a sweet surprise
If seeing's believing it's worth the wait
So hold and tell me it's not too late
We're so good together, we starting forever now

I miss you like crazy
I miss you baby
Love like ours will never end
Just touch me and we're there again

Just one night
And we'll have that magic feeling like we used to do
Hold on tight and whatever comes our way 
we gonna make it through
If seeing's believing it's worth the wait
So hold and tell me it's not too late
We're so good together, we starting forever now

And I miss you, I missed you
All the chances that you gave me
And a feeling gets this strong
And then the real thing come along
And I miss you

I miss you like crazy baby
Under your sweet love and take me
I miss you like crazy 
A love like ours will never end
Just touch me and we're there again
I miss you like crazy
I miss you like crazy
No matter what I say or do

16:36 Gepost door ikke | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-02-12

Stokje van Alice

Als ik in inspiratie- en motivatieloze tijden een stokje krijg, kan ik dat toch niet laten liggen... 

Alice stuurde mij 11 vragen, ziehier de antwoorden (en neem de vragen gerust over). 

 

1. Als je een stad zou zijn, welke was je dan en waarom?
Een of ander klein, gezellig stadje, zonder toeristen. Een onbekend stadje met andere woorden. Iets traditioneel, klassiek, klein en knus. Voorstellen altijd welkom.

2. Welk boek/film of liedje veranderde ooit je leven?
“Total eclipse of the heart” van Bonnie Tyler. Op dat liedje slowde ik voor het eerst met Schaap, en sloeg de vonk over. Een vonk die zes jaar later nog altijd niet verdwenen is – van mijn kant uit toch niet. Het begin van ons sprookje… Een sprookje dat hopelijk ooit eindigt met “En ze leefden nog lang en gelukkig”. Eerst die draak zien te overwinnen :p.

3. Ik ga voor jou koken. Wat moet ik klaar maken en waarom?
Het is beledigend voor de kookkunsten van Alice waarschijnlijk, maar: braadworst met appelmoes. Ik hou van simpel eten, sorry… Hoewel, een slaatje met geitenkaas (en veel fruit) mag ook wel, dat is misschien een grotere culinaire uitdaging.

4. Waar zou je op dit moment het allerliefste zijn?
Eerlijk? Lekker warm, knus en veilig in Schaap zijn armen, mijn favoriete plek op aarde.

5. Wat stond er in het laatste smsje dat je ontving?
“Idd”. En het voorlaatste: “Ja”. Ik heb bijzonder veelzeggende vrienden.

6. Wat is de grootste blunder die je ooit gemaakt hebt?
Mijn eerste lief komt wel aardig in de buurt… :p. Verder kan ik niet direct op iets komen. Ik ben nog nooit zat geweest, dus zatte verhalen kan ik niet vertellen.

7. Wat is het vreemdste voedsel dat je ooit al gegeten hebt?
Gras, als kind. Of telt dat niet als voedsel? Dan zal het wel iets zijn dat ik bij Schaap zijn familie gegeten heb, daar was het altijd van dat exclusief, “speciaal” eten, liefst iets dat nog kijkt naar u.

8. Je krijgt een ongelimiteerde visa kaart ter beschikking voor 2 uur. Waar ga je je geld spenderen?
Ik heb al lang geen nieuwe schoenen meer gekocht… Schoenen dus! En een mooi huisje. In volgorde van belangrijkheid :p.

9. Waar zie jij jezelf in 5 jaar?
Het zal nipt zijn, maar hopelijk ben ik tegen dan getrouwd, met een eerste kindje onderweg of rondtrippelend. Nu juist nog de man van mijn leven (her)ontmoeten…

10. Als je kon teruggaan in de tijd waar ging je dan heen?
Naar het begin dat Schaap en ik samenwoonden. Het was enkel wij tweeën, dolgelukkig en dolverloofd in ons mooi appartementje, met de meubels die we samen uitgekozen en ineengestoken hadden, fantaserend over onze kindjes – het enige wat nog ontbrak om het perfect te maken.

11. Met wie zou je graag eens een avondje aan de toog hangen?
Geen idee eigenlijk. Al mijn ideale mannen zijn onlangs van hun voetstuk gevallen – nee, niet enkel Schaap. Johnny Depp en Seal verlaten hun partner (ja, vrouwen vinden bezette mannen aantrekkelijker, dat toont dat ze zich kunnen binden) en de moeder van hun kinderen, Hugh Laurie maakt reclame voor dagcrème (volgens mijn zus) en George Clooney getuigt in Humo over zijn passie voor “uitlaatgassen” en zijn automatisch scheetkussen. Neem dan toch maar Hugh Laurie, dat lijkt mij de interessantste man om mee te praten. Zolang hij minder crèmekes dan ik gebruikt, kan ik dat wel door de vingers zien :p.

21:04 Gepost door ikke | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

27-01-12

Bloggen

Zo'n vier jaar geleden ben ik beginnen bloggen. Waarom weet ik niet meer. Schaap had een blog gehad, ik heb altijd graag geschreven, misschien daarom. Alleszins: met drukkere en minder drukke periodes is de blog gebleven. Ik vertelde over goeie momenten, over slechte momenten (met als absoluut dieptepunt - in het blogleven en in het echte leven - de breuk met mijn liefste Schaapje), over grappige en serieuze dingen, over boeken en films. Ik kreeg er een aantal vriendinnen bij. Ik deelde de belangrijke gebeurtenissen in mijn leven, Alice wijdde een post op haar blog aan de verloving tussen Schaap en mij. 

De laatste tijd echter wordt het blogplezier overschaduwd door de negatieve, ronduit kwetsende reacties van mensen. Sommige mensen, zeker de mensen die zelf geen blog hebben, snappen niet wat het is om hier je diepste gevoelens te schrijven, snappen niet hoe kwetsbaar bloggers zich opstellen. Ik wou vanavond ook een blogje schrijven, alweer over Schaap - maar wie kan het iets schelen, iedereen komt hier toch vrijwillig en gratis lezen -, ik wou dingen vertellen en op papier zetten die ik niet kwijt kan, waar ik de verpleging hier niet mee wil lastigvallen. Maar door die slechte reacties wil of durf ik niet meer, voel ik mij gedwongen aan zelfcensuur te doen. Ik weet dat ik het mij niet mag aantrekken, maar ik doe het toch, ik heb mij zodanig slecht gevoeld na die reacties dat ik dat mijzelf niet meer wil aandoen. 

Ik heb onlangs bij nog iemand over hetzelfde probleem gelezen, het aan zelfcensuur doen door slechte reacties, uit zelfbescherming. Ik was sowieso van plan deze blog af te sluiten, maar nu twijfel ik eraan of ik niet beter helemaal stop met bloggen - al wil ik de persoon in kwestie dat plezier niet gunnen en die niet zo belangrijk maken. Het is jammer dat een hobby zo verpest wordt, alleszins. 

Eén ding is zeker: het is waar wat ze hier zeggen. De ergste gevallen zijn niet die die in de psychiatrie zitten, het zijn die die andere mensen kapotmaken omdat ze zelf niet kunnen inzien dat ze problemen hebben. 

20:58 Gepost door ikke | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

21-01-12

Nee, het slijt niet

Vier maanden al zijn Schaap en ik uit elkaar. Vier maanden, waarvan ik er drie in de psychiatrie doorgebracht heb - die eerste maand wees alles er nog op dat Schaap en ik terug samen zouden komen, kon ik mij daaraan optrekken. 

En nog altijd doet het verschrikkelijk veel pijn. Ik mis hem, elke seconde van elke dag. Alles doet mij aan hem denken, alles doet mij bij hem willen zijn. Mijn toekomst is nog altijd zwart, ik heb nergens zin in en haal nergens plezier uit. Ze zeggen dat het slijt, de pijn, maar ik heb daar nog niets van gemerkt. Elke dag is een kwelling, ondanks de vele therapie en pillen en gesprekken met psychologen en psychiaters. Ze zeggen mij dat ik onze relatie idealiseer... Nee, onze relatie was gewoon zo goed, het was precies een sprookje, tot die collega op de proppen kwam. 

Twee weken geleden, de dag dat we zes jaar samen zouden zijn, heb ik hem een brief geschreven, met vragen waar ik antwoorden op wou. Schaap heeft uiteraard niet geantwoord, maar wel gebeld naar de psychologe van het ziekenhuis waar ik toen was, om te vragen wat hij er mee moest doen. Zij heeft daar uiteraard niet op geantwoord. Maar het is kenmerkend dat hij nu ineens wél met mij inzit, nadat hij mij compleet kapotgemaakt heeft. Een jaar na datum begint hij zich af te vragen wat er best is voor mij. En natuurlijk is er ook zijn eeuwige superioriteitsgevoel, dat hij niet wil praten met iemand die in de psychiatrie zit. Zijn narcisme wint het nog altijd over zijn schuldgevoel - het is en blijft een smeerlap, hoe graag ik hem ook zie. Voor mijn part mag hij stikken in zijn schuldgevoel, hij verdient niet beter. 

En toch blijf ik hem graag zien, blijf ik hem missen, blijf ik voelen dat ik niet kan leven zonder hem. 

Vorige week heeft onze kat een spuitje gekregen. Ze was 13 jaar, had een tumor in haar kaak, en had te veel pijn om te eten. Mijn reactie was: en waarom ik niet? Ik heb ook ondraaglijk veel pijn, die ook niet overgaat. Schaap gaat niet terugkomen, er is geen oplossing voor mijn pijn. Waarom krijg ik geen spuitje? Waarom neemt er niemand mijn pijn voor altijd weg? En waarom word ik gestraft als ik er zelf iets probeer aan te doen? Het enige dat mij kan helpen is Schaap die terugkomt, maar dat gaat niet gebeuren, dus waarom moet ik dan blijven pijn lijden in plaats van er zelf iets aan te doen? Drie maanden psychiatrie hebben niets geholpen, laat mij dan toch doen wat ik wil? Ik ben volwassen, het is mijn leven, ik moet zelf beslissen wat ik ermee doe, en ik heb mijn beslissing genomen. Laat mij toch gewoon doen, of help mij, euthanasie is legaal in België... 

19:21 Gepost door ikke | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

06-01-12

Memento

Ik wil me alles blijven herinneren. Elke seconde, elke gebeurtenis, alles van mijn samenzijn met Schaap. Alle geuren, hoe hij voelt, elke millimeter van zijn huid, alles. 

Ik wil een nieuwe blog starten. Maar eerst wil ik alles over Schaap gekopieerd hebben, om zo mijn eigen Schaap-verzameling van postjes te hebben. Ik wil weten: was het echt zo'n ideale relatie (althans de eerste 5 jaar) als ik in mijn hoofd heb? Of was het echt zodanig slecht dat we uiteen moesten, zoals Schaap lijkt te beweren? 

Ik mis hem superhard. Ik wil hem terug... 

18:45 Gepost door ikke | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

30-12-11

Gesprek met Schaap

Hij zegt dat we een hele goede relatie hadden. 

Hij zegt dat hij nooit gedacht had dat we uiteen zouden gaan. 

Hij zegt dat hij wil dat het goed gaat met mij. 

Hij zegt dat het fout was om zo snel een nieuwe relatie te beginnen. 

 

En waarom zijn we nu weer uiteen? 

 

Ik hou van u, Schaap, en ik mis u verschrikkelijk. Ik had mij echt al voorstellingen gemaakt: wij over 60 jaar, gezellig in een rolstoel, hand in hand, met onze valse gebitten samen in een glaasje water, mijmerend over ons gezamenlijk verleden, over de kinderen en kleinkinderen... 

Ik hou van je. Waarom toch... 

18:33 Gepost door ikke | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

20-12-11

Quote

So dear I love him, that with him all deaths I could endure, without him live no life.  

John Milton


 "For it was not into my ear you whispered, but into my heart. It was not my lips you kissed, but my soul." 

 Judy Garland 


And ruin'd love when it is built anew,
Grows fairer than at first, more strong, far greater.
William Shakespeare (1564 - 1616), Sonnet CXIX


18:15 Gepost door ikke | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende